ومرتد شدند وپيروى كردند امّتها را كه پيشتر خيانت ورزيدند با پيغمبران وستم كردند بر اوصياى ايشان ، پس در آن وقت همه اقرار مىكنند به كفر وضلالت خود ومىگويند : رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَكُنَّا قَوْماً ضالِّينَ « 1 » يعنى : « پروردگارا ! غالب شد بر ما شقاوت ما وبوديم ما گروهى گمراهان » « 2 » . وبعد از وَجِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً خدا مىفرمايد كه يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَعَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَلا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً « 3 » يعنى : « در آن روز كه گواهان بر ايشان گواهى دهند دوست دارند وآرزو كنند كه بميرند وبه زمين فرو روند وسخنى را از خدا كتمان نكرده باشند » . علي بن إبراهيم روايت كرده است كه : مراد آن است كه آرزو مىكنند آنها كه حقّ على أبى طالب عليه السّلام را غصب نمودند كه در آن موضع كه جمع شدند براي غصب حقّ آن حضرت ، زمين ايشان را فرو مىبرد وكتمان نمىكردند آنچه را حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم در حق أمير المؤمنين عليه السّلام وخلافت أو گفته بود « 4 » . آيهء سوم وچهارم : نزديك است مضمونشان به يكديگر ، ومضمون آيهء چهارم آن است كه : بگو يا محمد : بكنيد آنچه مأمور شده‌ايد به آن ، يا آنكه امر به سبيل تهديد است پس زود باشد كه خدا ببيند عمل شما را ورسول أو ومؤمنان وبزودى برخواهيد گشت بسوى داناى پنهان وآشكار پس خبر مىدهد شما را به آنچه كرده‌ايد ؛ وخلاف نموده‌اند مفسران در تفسير مؤمنان : بعضي گفته‌اند شهيدانند ؛ وبعضي گفته‌اند ملائكهء كاتبان اعمالند « 5 » . وأحاديث بسيار از طرق خاصه وعامه وارد شده كه مراد أئمة عليهم السّلام‌اند ، چنانچه صفار وابن شهرآشوب وعياشى وكلينى وديگران به سندهاى بسيار روايت كرده‌اند از حضرت

--> ( 1 ) . سورهء مؤمنون : 106 . ( 2 ) . احتجاج 1 / 566 . ( 3 ) . سورهء نساء : 42 . ( 4 ) . تفسير قمى 1 / 139 . ( 5 ) . مجمع البيان 3 / 69 .