وبعضي امانت را كناية از محبت گرفته‌اند ، وصوفيه وجوه ديگر نيز گفته‌اند . وامّا تأويلاتى كه در اخبار وارد شده است : در كافى وغير آن از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده‌اند كه : مراد از امانت ، ولايت حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام است « 1 » . ودر عيون ومعاني الأخبار روايت شده است كه از حضرت امام رضا عليه السّلام سؤال كردند از تفسير اين آية ، حضرت فرمود كه : امانت ، ولايت است ، هر كه ادّعا كند آن را بغير حق ، كافر است « 2 » . ودر معاني الأخبار به سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده است كه : امانت ، ولايت است وانسان أبو الشرور منافق است يعنى أبو بكر « 3 » . وعلي بن إبراهيم روايت كرده است كه : امانت ، امامت وامر ونهى است ؛ ودليل بر امامت بودن آن است كه خدا خطاب نموده است به أئمة عليهم السّلام إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها پس مراد آن است كه امامت را عرض كردند بر آسمانها وزمين وكوهها پس ابا كردند از آنكه دعوى كنند آن را به ناحق يا غصب كنند آن را به ناحق از اهلش وترسيدند از آن ، وحمل كرد آن را انسان - يعنى أبو بكر - بدرستى كه أو ظالم وجاهل بوده براي آنكه عذاب كند حق تعالى مردان منافق وزنان منافقه را ومردان مشرك وزنان مشركه را وقبول كند توبهء مردان مؤمن وزنان مؤمنه را وبود خدا وهست آمرزنده ومهربان « 4 » ؛ اين ترجمهء آيهء بعد از اين آية است . ودر بصائر وكافى به سندهاى معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده است كه : امانت ، ولايت علي بن أبي طالب عليه السّلام است « 5 » .

--> ( 1 ) . كافى 1 / 413 ؛ تأويل الآيات الظاهرة 2 / 470 - 471 ، ودر آنها روايت از امام صادق عليه السّلام نقل شده است . ( 2 ) . عيون أخبار الرضا 1 / 306 ؛ معاني الأخبار 110 . ( 3 ) . معاني الأخبار 110 . ( 4 ) . تفسير قمى 2 / 198 . ( 5 ) . بصائر الدرجات 76 ؛ كافى 1 / 413 ؛ تأويل الآيات الظاهرة 2 / 470 .