نفر : سلمان وأبو ذر وعمار ومقداد بن الأسود كندى وجابر بن عبد اللّه انصارى وثبيت آزاد كردهء رسول خدا وزيد بن أرقم « 1 » . وعلي بن إبراهيم به سند كالصحيح از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است در تفسير إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى يعنى : در أهل بيت آن حضرت ، وفرمود كه : أنصار آمدند بسوى رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وگفتند كه : ما پناه داديم تو را ويارى كرديم تو را پس بگير قدرى از أموال ما را واستعانت نما بر خرجهائى كه بر تو وارد مىشود ، پس حق تعالى فرستاد قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى يعنى : سؤال نمىكنم از شما مزدى بر پيغمبرى إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى يعنى : مگر مودّت در أهل بيت آن حضرت ، پس فرمود كه : نمىبينى كه شخصي دوستى دارد ودر نفس آن دوست عداوتى وكينه‌اى بر أهل بيت أو هست ، پس آن شخص سينه‌اش صاف نمىباشد با آن دوست ، پس خدا خواست كه در نفس حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم خدشه‌اى از امّتش نباشد پس واجب گردانيد مودّت خويشان وأهل بيت أو را ؛ اگر قبول كنند ، امر واجبي را قبول كرده‌اند ؛ واگر ترك نمايند ، امر واجبي را ترك كرده‌اند . پس چون آية را حضرت بر صحابه خواند واز مجلس آن حضرت بيرون رفتند بعضي از آنها گفتند كه : ما أموال خود را بر أو عرض كرديم ، أو گفت : بعد از من قتال كنيد از جانب أهل بيت من ؛ وطايفه‌اى گفتند : اين را آن حضرت از پيش خود گفت ، وانكار كردند أو را ، پس خدا فرستاد أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً يعنى : « بلكه آيا ايشان مىگويند افترا بسته است بر خدا به دروغ » ، پس خدا فرمود فَإِنْ يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلى قَلْبِكَ يعنى : « اگر خواهى بر خدا افترا كنى ، خدا مىتواند مهر زند بر دل تو كه نتوانى آن افترا را القا كنى » ، وَيَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ فرمود كه : يعنى « خدا باطل مىگرداند وبرطرف مىكند باطل را » ، وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ يعنى : « وثابت مىگرداند حق را به كلمات خود » ، حضرت فرمود : يعنى به أئمة وقائم آل محمد عليهم السّلام ، وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا حضرت فرمود :

--> ( 1 ) . قرب الإسناد 78 ؛ اختصاص 63 ، ودر آن بجاى « ثبيت » ، « شبيب » آمده است .