« سپاس مخصوص خداوند عالميان است وسلام خدا بر بندگان أو كه برگزيده است ايشان را » . علي بن إبراهيم گفته است كه : آن بندگان برگزيده ، آل محمد عليهم السّلام‌اند « 1 » . آيهء چهارم - رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي تا آخر آيات ، در وقتي كه حضرت إبراهيم عليه السّلام إسماعيل وهاجر را به امر الهى در نزد كعبهء معظمه گذاشت گفت : « اى پروردگار ما ! بدرستى كه من ساكن گردانيدم بعضي از ذرّيّه وفرزندان خود را » بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ « در واديى كه در آنجا زراعت نمىشود وقابل زراعت نيست » چون سنگ است ، عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ « نزد خانهء تو كه مكرّم ومحترم است هميشه » ، رَبَّنا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ « اى پروردگار ما ! از براي آنكه نماز را برپا دارند » ، فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ « پس بگردان دلهاى چند از مردم را كه سرعت كنند به مودّت وشوق بسوى ايشان يا دوست ومشتاق ايشان باشند » ، وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ « وروزى كن ايشان را از ميوه‌ها » ، لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ « 2 » « شايد كه ايشان شكر كنند اين نعمتها را » . عياشى وابن شهرآشوب از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده‌اند كه : مائيم بقيهء آن عترت ودعاى حضرت إبراهيم از براي ما بود وبس « 3 » ؛ وبه روايت ديگر : مائيم بقيهء آن ذرّيّه « 4 » . ودر تفسير فرات از ابن عباس روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود : مراد از أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ دلهاى شيعيان ماست كه ميل مىكنند ومسارعت مىنمايند بسوى محبت ما « 5 » . وبه سند ديگر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه حق تعالى فرمود

--> ( 1 ) . تفسير قمى 2 / 129 . ( 2 ) . سورهء إبراهيم : 37 . ( 3 ) . تفسير عياشى 2 / 232 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 4 / 195 ؛ مجمع البيان 3 / 318 . ( 4 ) . تفسير عياشى 2 / 231 . ( 5 ) . تفسير فرات كوفي 224 .