ودر مجمع البيان از أبو الدرداء روايت نموده كه گفت : شنيدم از رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم كه در تفسير اين آية مىفرمود كه : سابق داخل بهشت مىشود بىحساب ؛ ومقتصد را حساب مىكنند حساب آسان ؛ وظلم‌كننده بر نفس خود را مدتي طويل در مقام حساب أو را حبس مىكنند پس داخل بهشت مىشود ، پس ايشانند كه مىگويند : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ « 1 » يعنى : « حمد وسپاس خداوندى را سزاست كه از ما برطرف كرد ترس واندوه وبدى عاقبت را » « 2 » . واز امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : ظلم‌كننده از ما آن است كه عمل شايسته كند وعمل ديگر بد وناشايسته كند ؛ ومقتصد عبادت‌كننده است كه سعى بسيار در عبادت كند ؛ وسابق به خيرات على وحسن وحسين عليهم السّلام است وهر كه شهيد كشته شود از آل محمد عليهم السّلام « 3 » . وسيّد ابن طاووس در كتاب سعد السعود از تفسير محمد بن العباس روايت نموده ، وصاحب تأويل الآيات الباهرة نيز از أو روايت كرده است به سند أو از أبى إسحاق سبيعى كه گفت : به حج رفتم محمد بن علي را ملاقاة كردم - يعنى ابن الحنفية را - پس از تفسير اين آية پرسيدم ، أو گفت : قوم تو در تفسير اين آية چه مىگويند - ومراد از قوم أو أهل كوفه‌اند - ؟ گفتم كه : مىگويند مراد شيعيانند ، فرمود : پس چرا مىترسند هرگاه از أهل بهشتند ؟ گفتم : پس تو چه مىگوئى فداى تو شوم ؟ فرمود كه : اين مخصوص ما أهل بيت است ، اى أبو إسحاق ! امّا سابق به خيرات پس علي بن أبي طالب وحسن وحسين عليهم السّلام است وهر امامي از ما - ودر بعضي از نسخ : وهر شهيدى از ما - ؛ ومقتصد آن است كه روزها روزه مىدارد وشب به عبادت مىايستد ؛ وامّا ظالم بر خود ، پس در أو هست آنچه در حقّ توبه‌كاران نازل شده است - ودر بعضي از روايات : آنچه در ساير مردم است - وأو آمرزيده است ؛ اى أبو إسحاق ! به سبب ما زايل مىگرداند خدا عيبهاى شما را وبه ما ادا

--> ( 1 ) . سورهء فاطر : 34 . ( 2 ) . مجمع البيان 4 / 408 . ( 3 ) . مجمع البيان 4 / 409 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 4 / 142 ؛ تفسير روح المعاني 11 / 369 .