پس آثار احتضار بر آن سيّد عالىمقدار ظاهر شد وحضرت سيّد ابرار را در بر گرفت وگفت : اى فرزند سعادتمند ! از پيش من دور مشو كه تا تو نزديك منى من در راحتم . پس بزودى مرغ روحش بسوى كنگرهء عرش رحمت پرواز كرد « 1 » . وبه سندهاى معتبر بسيار از حضرت امام جعفر صادق وحضرت امام رضا عليهما السّلام منقول است كه : حق تعالى پيغمبرش را يتيم گردانيد وپدر ومادر آن حضرت را در طفوليّت أو به رحمت خود برد تا آنكه أطاعت احدى بغير از خدا بر أو لازم نباشد وكسى را بغير أو بر آن حضرت حق نباشد « 2 » .

--> ( 1 ) . فضائل شاذان بن جبرئيل 39 ؛ كمال الدين وتمام النعمة 176 ؛ إعلام الورى 15 ؛ كنز الفوائد 82 . ( 2 ) . من لا يحضره الفقيه 3 / 494 ؛ معاني الأخبار 53 ؛ علل الشرايع 131 ؛ عيون أخبار الرضا 2 / 46 ؛ صحيفة الإمام الرضا عليه السّلام 258 .