فصل سوم در بيان أحوال آباء عظام وأجداد كرام حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم بدان كه اجماع علماى اماميه منعقد گرديده است بر آنكه پدر ومادر حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وجميع أجداد وجدّات آن حضرت تا آدم عليه السّلام همه مسلمان بوده‌اند ونور آن حضرت در صلب ورحم مشركي قرار نگرفته است وشبهه‌اى در نسب آن حضرت وآباء وامّهات أو نبوده است ، وأحاديث متواتره از طرق خاصه وعامه بر اين مضامين دلالت كرده است « 1 » ، بلكه از أحاديث متواتره ظاهر مىشود كه أجداد آن حضرت همه أنبياء وأوصياء وحاملان دين خدا بوده‌اند ؛ فرزندان إسماعيل كه أجداد آن حضرتند اوصياى حضرت إبراهيم عليه السّلام بوده‌اند وهميشه پادشاهى مكة وحجابت خانهء كعبه وتعميرات آن با ايشان بوده است ومرجع عامهء خلق بوده‌اند وملت إبراهيم در ميان ايشان بوده است وبه شريعت حضرت موسى وحضرت عيسى عليهما السّلام شريعت إبراهيم در ميان فرزندان إسماعيل منسوخ نشد وايشان حافظان آن شريعت بودند وبه يكديگر وصيت مىكردند وآثار أنبياء را به يكديگر مىسپردند تا به عبد المطّلب رسيد وعبد المطّلب أبو طالب را وصىّ خود گردانيد ، وأبو طالب كتب وآثار أنبياء وودايع ايشان را بعد از بعثت تسليم حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم نمود .

--> ( 1 ) مجمع البيان 4 / 207 ؛ تفسير فخر رازي 24 / 174 ؛ البداية والنهاية 1 / 239 ؛ روضة الواعظين 67 ؛ سيرهء ابن كثير 1 / 189 - 196 .