منقول است كه : اين آيات در شأن منافقان ويهودان نازل شد كه با يكديگر راز مىگفتند وبه مسلمانان چشمك مىزدند واين باعث اندوه ايشان مىشد ، وحضرت ايشان را نهى از اين فرمود وترك نكردند « 1 » ، پس اين آيات نازل شد ، ودر بعضي روايات وارد شده است كه : اين در شأن أبو بكر وعمر وأمثال اينها نازل شد « 2 » چنانكه بعد از اين ان شاء اللّه مذكور خواهد شد . وَإِذا جاؤُكَ حَيَّوْكَ بِما لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ وَيَقُولُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ لَوْ لا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِما نَقُولُ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ يَصْلَوْنَها فَبِئْسَ الْمَصِيرُ « 3 » « وچون بيايند بسوى تو تحيّت گويند تو را به آنچه تحيّت نگفته است تو را به آن خدا ، ومىگويند در خاطر خود با يكديگر كه : چرا عذاب نمىكند خدا ما را به آنچه مىگوئيم ؟ بس است ايشان را عذاب جهنم وبد جايگاهى است جهنم » . منقول است كه : يهودان به نزد آن جناب مىآمدند ومىگفتند : « السام عليك » يعنى : « مرگ بر تو باد » پس اين آية نازل شد « 4 » . وبه روايت ديگر : جمعى مىآمدند ومىگفتند : « أنعم صباحا » يا « أنعم مساء » به روش أهل جاهليت ، پس خدا فرستاد : چرا سلام نمىكنيد كه تحيت أهل بهشت است « 5 » . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا تَناجَيْتُمْ فَلا تَتَناجَوْا بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوانِ وَمَعْصِيَةِ الرَّسُولِ وَتَناجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوى وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ « 6 » « اى گروه مؤمنان ! چون راز گوئيد با يكديگر پس راز مگوئيد به گناه وتعدّى وظلم ونافرمانى رسول ، وراز گوئيد به نيكوكردارى وپرهيزكارى ، وبترسيد از خداوندى كه بسوى أو محشور خواهيد شد »

--> ( 1 ) . مجمع البيان 5 / 249 . ( 2 ) . تفسير قمى 2 / 254 . ( 3 ) . سورهء مجادله : 8 . ( 4 ) . مجمع البيان 5 / 250 . ( 5 ) . تفسير قمى 2 / 355 ؛ مستدرك الوسائل 8 / 367 . ( 6 ) . سورهء مجادله : 9 .