بدان كه حق تعالى فرموده است إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ « 1 » يعنى : « نيستند مؤمنان مگر آنان كه ايمان بياورند به خدا ورسول أو » از صميم قلب ، وَإِذا كانُوا مَعَهُ عَلى أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ « 2 » « وهرگاه بوده باشند با رسول بر امرى كه سبب اجتماع مردم است - مانند جمعه وعيد وجنگها وشورها - نمىروند تا رخصت بطلبند از آن حضرت » ، إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ « 3 » « بدرستى كه آنها كه رخصت مىطلبند از تو ، ايشان آن گروهند كه ايمان مىآورند به خدا ورسول » . علي بن إبراهيم روايت كرده است كه : اين آية در شأن جماعتى نازل شد كه چون حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ايشان را براي امرى از أمور جمع مىكرد مانند جنگى يا غير آن بىرخصت آن حضرت متفرق مىشدند ، خدا نهى كرد ايشان را از آن « 4 » . فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ « 5 » « پس هرگاه رخصت طلبند از تو از براي بعضي از كارهاى خود پس رخصت بده از براي هركه خواهى از ايشان » . علي بن إبراهيم روايت كرده است كه : اين آية در باب رخصت طلبيدن حنظلة بن أبي عامر نازل شد « 6 » چنانكه در قصهء أحد أحوال أو بيان خواهد شد ان شاء اللّه تعالى .

--> ( 1 ) . سورهء نور : 62 . ( 2 ) . سورهء نور : 62 . ( 3 ) . سورهء نور : 62 . ( 4 ) . تفسير قمى 2 / 109 - 110 . ( 5 ) . سورهء نور : 62 . ( 6 ) . تفسير قمى 2 / 110 ، ودر آن « حنظلة بن أبي عياش » ذكر شده است .