فصل چهارم در بيان معنى يتيم وضال وعائل است حق تعالى فرموده است كه وَالضُّحى . وَاللَّيْلِ إِذا سَجى « سوگند ياد مىكنم به وقت چاشت وبه شب هرگاه تاريكى أو بسيار ساكن گردد يا أشياء را بپوشاند » ، ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَما قَلى « وداع نكرد از تو پروردگار تو كه ديگر به تو وحى نفرستد وتو را دشمن نداشته چنانكه كافران به سبب دير آمدن وحى به تو نسبت دادند » ، وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولى « والبتة آخرت بهتر است از براي تو از دنيا » ، وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى « والبتة در وقتي عطا خواهد كرد تو را پروردگار تو پس تو راضى خواهى شد » . از زيد بن علي روايت كرده‌اند كه : رضاى حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم آن است كه حق تعالى أهل بيت آن حضرت وشيعيان ايشان را داخل بهشت گرداند « 1 » . ودر حديث معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است : كه روزى حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به خانهء حضرت فاطمه عليها السّلام در آمد ، ديد كه آن حضرت به دست مبارك خود آسيا مىگرداند وعباى درشت پوشيده است از جنسي كه جل شتر مىكنند ، پس چون آن حالت را مشاهده نمود گريست وفرمود كه : اى فاطمه ! تلخى دنيا را اختيار كن براي نعيم

--> ( 1 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 811 ؛ تفسير برهان 4 / 473 .