در حديث معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : چون حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم متولد شد چند روزى گذشت از براي آن حضرت شيرى بهم نرسيد كه تناول نمايد ، پس أبو طالب آن حضرت را بر پستان خود مىانداخت وحق تعالى در آن شيرى فرستاد وچند روز از آن شير تناول نمود تا آنكه أبو طالب حليمهء سعديّه را بهم رسانيد وبه أو تسليم نمود « 1 » . ودر حديث صحيح ديگر فرمود كه : حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام دختر حمزه رضى اللّه عنه را عرض كرد بر حضرت رسول كه آن حضرت أو را به عقد خود در آورند ، حضرت فرمود : مگر نمىدانى كه أو دختر برادر رضاعى من است ؟ وحضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وعمّ أو حمزه از يك زن شير خورده بودند « 2 » . وابن شهرآشوب روايت كرده است كه : أول مرتبه « ثوبيه » آزاد كردهء أبو لهب آن حضرت را شير داد وبعد از أو حليمهء سعديه شير داد وپنج سال نزد حليمة ماند وحليمة پيشتر حمزه را شير داده بود ، وچون نه سال از عمر آن حضرت گذشت با أبو طالب به جانب شام رفت - وبعضي گفته‌اند كه : در آن وقت دوازده سال از عمر آن حضرت گذشته بود - واز براي خديجة به تجارت شام رفت در هنگامى كه بيست وپنج سال از عمر شريفش گذشته بود « 3 » . ودر نهج البلاغة از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه : حق تعالى مقرون

--> ( 1 ) . كافى 1 / 448 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 1 / 59 . ( 2 ) . كافى 5 / 445 ؛ من لا يحضره الفقيه 3 / 411 ؛ وسائل الشيعة 20 / 396 . ( 3 ) . مناقب ابن شهرآشوب 1 / 223 .