العلامة المجلسي

887

حياة القلوب ( فارسي )

موافق نيامد ، بر بعضي دراز بود وبر بعضي كوتاه ، پس طالوت به ايشا گفت كه : آيا هيچ‌يك از فرزندان خود را گذاشته‌اى كه نياورده باشى ؟ گفت : بلى ، كوچكتر ايشان را گذاشته‌ام كه گوسفندان مرا بچراند . پس طالوت فرستاد أو را طلبيد وأو داود عليه السّلام بود ، چون داود روانه شد بسوى طالوت فلاخنى وتوبره‌اى با خود داشت ، در عرض راه سه سنگ أو را صدا زدند كه : اى داود ! ما را بگير ، پس گرفت آنها را در توبرهء خود انداخت ، داود عليه السّلام در نهايت قوّت وتوانائى وشجاعت بود ، چون به نزد طالوت آمد زره موسى عليه السّلام را پوشيد بر قامت مباركش درست آمد . پس طالوت با لشكر خود روانه به جانب جالوت شدند چنانكه حق تعالى فرموده است فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ قالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ « 1 » « پس چون روانه شد طالوت با لشكرهاى خود گفت : بدرستى كه خدا شما را امتحان خواهد كرد به نهرى ، پس هر كه از آن نهر آب بياشامد پس از من نيست ، وهر كه از آن آب نياشامد پس أو از من است مگر كسى كه مقدار يك كف آب بخورد به دست خود ، پس همه خوردند از آن آب مگر اندكى از ايشان » . فرمود : يعنى نهرى در اين بيابان بر سر راه شما پيدا خواهد شد ، پس هر كه از آن نهر بياشامد از خدا نيست وهر كه نياشامد از خداست واز فرمانبرداران اوست ؛ پس چون به نهر رسيدند حق تعالى تجويز نمود براي ايشان كه يك كف از آن آب بياشامند ، پس خوردند از آن نهر مگر اندكى از ايشان . پس آنها كه خوردند شصت هزار كس بودند ، اين امتحانى بود كه خدا ايشان را به آن آزمود « 2 » . به روايت ابن بابويه كه به سند صحيح از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است

--> ( 1 ) . سورهء بقره : 249 . ( 2 ) . تفسير قمى 1 / 82 .