العلامة المجلسي
870
حياة القلوب ( فارسي )
بسيار سعى كن در رأى خود كه هر چه خير ايشان است بگوئى ، جزم مكن در رأيي كه براي ايشان مىپسندى تا آنكه تأمّل وفكر بسيار در آن نكنى ، وجواب ايشان در آن مشورت مگو تا در آن مشورت برخيزى وبنشينى وبخوابى ونماز كنى ودر همهء اين أحوال فكر وحكمت خود را در مشورت ايشان به كار برى ، زيرا كسى كه خالص نمىگرداند نصيحت وخير خواهى خود را براي كسى كه از أو مشورت نمايد حق تعالى رأى وعقل أو را از أو سلب مىكند وامانت أو را از أو برمىدارد ، چون بيني رفقاى خود را كه پياده مىروند با ايشان پياده برو ، چون بيني كارى مىكنند با ايشان در آن كار شريك شو ، چون تصدّقى كنند يا قرضى دهند تو نيز با آنها بده ، بشنو سخن كسى را كه سالش از تو بيشتر است ، وهرگاه تو را به كارى امر كنند يا از تو چيزى سؤال كنند بگو بلى ونه مگو كه نه گفتن از عجز وزبونى نفس است ، چون راه را گم كنيد فرود آئيد ، اگر شك كنيد كه راه كدام است بايستيد وبا يكديگر مشورت كنيد ، اگر يك شخص را ببينيد از أو أحوال راه مپرسيد وبر گفتهء أو اعتماد مكنيد كه يك شخص در بيابان آدمي را به شك مىاندازد ، گاه باشد كه جاسوس دزدان باشد يا شيطانى باشد كه خواهد شما را در راه حيران كند ، از دو شخص نيز حذر كنيد مگر آنكه ببينيد چيزى چند از علامات راستگوئى ايشان كه من نمىبينم ، زيرا كه عاقل چون به چشم خود چيزى را مىبيند حق را از آن مىيابد وحاضر چيزى چند مىبيند كه غايب نمىبيند . اى فرزند ! چون وقت نماز شود ، از براي كارى آن را به تأخير مينداز ونماز بكن واز آن راحت بياب كه نماز أصل دين است ، ونماز جماعت را ترك مكن اگر چه بر سر نيزه باشى ، وبر روى چهارپا خواب مكن كه زود پشتش را زخم مىكند واين از كردار دانايان نيست مگر آنكه در كجاوه باشى كه ممكنت باشد خود را بكشى براي سستى مفاصل ، چون نزديك به منزل رسى از چهارپا فرود آي وپياده برو ، چون به منزل رسى ابتدأ كن به علف چهارپا قبل از آنكه خود طعام بخورى ، چون خواهى فرود آيى زمينى را اختيار كن كه خوشرنگتر وخاكش نرمتر وگياهش بيشتر باشد ، وچون فرود آيى دو ركعت نماز بكن قبل از آنكه بنشينى ، چون به قضاى حاجت خواهى بروى بسيار دور شو از مردم ، و