پس امّ سلمه عرض كرد : يا رسول اللّه ! تو نيز چنين مىگوئى ؟ ! فرمود : چگونه أيمن باشم وحال آنكه حق تعالى يونس بن متّى را يك چشم زدن به خود گذاشت واز أو صادر شد آنچه صادر شد « 1 » . ودر حديث معتبر ديگر منقول است كه أبو بصير از حضرت صادق عليه السّلام پرسيد : به چه سبب خدا عذاب را از قوم يونس گردانيد وحال آنكه نزديك سر ايشان رسيده بود وبا امّتهاى ديگر اين كار را نكرد ؟ فرمود : زيرا كه در علم الهى بود كه از ايشان برطرف خواهد كرد براي توبهء ايشان واين امر را به يونس عليه السّلام خبر نداد براي آنكه مىخواست أو را فارغ گرداند براي بندگى خود در شكم ما هي پس مستوجب ثواب وكرامت خدا گردد « 2 » . ودر حديث موثق از آن حضرت منقول است كه : خدا رد نكرد عذاب را از گروهى كه بر ايشان نازل شده باشد عذاب مگر قوم يونس . پرسيدند : آيا نزديك سر ايشان رسيده بود ؟ فرمود كه : بلى آن قدر نزديك به ايشان رسيده بود كه دست به آن مىتوانستند رسانيد . پرسيدند : پس چرا خدا نزديك ايشان عذاب را نگاهداشت وبه يك‌دفعه بر ايشان بىخبر نفرستاد چنانچه بر امّتهاى ديگر فرستاد ؟ فرمود : زيرا كه در علم مكنون خدا بود كه ايشان توبه خواهند كرد وعذاب را از ايشان بر خواهد گردانيد ، واين علم را به ديگرى القا نكرده بود « 3 » . ودر حديث صحيح ديگر فرمود كه : يونس عليه السّلام چون به حج رفت به كوهستان « روحا » گذشت ومىگفت : « لبّيك كشّاف الكرب العظام لبّيك » « 4 » يعنى : به خدمت تو آمده‌ام وأجابت دعوت تو كرده‌ام اى بر طرف كنندهء غمها وشدّتهاى بزرگ .

--> ( 1 ) . تفسير قمى 2 / 75 . ( 2 ) . علل الشرايع 77 . ( 3 ) . علل الشرايع 77 . ( 4 ) . كافى 4 / 213 ؛ علل الشرايع 419 ؛ من لا يحضره الفقيه 2 / 234 .