وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه روزى حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلم فرمود : گرامى داريد نان را كه عمل كردند در آن آنچه در ميان عرش است تا زمين وآنچه در زمين است از مخلوقات خدا تا نان بعمل آمده است . پس فرمود به جمعى كه در دور آن حضرت بودند كه : مىخواهيد حديثي براي شما نقل كنم ؟ گفتند : بلى يا رسول اللّه فداى تو باد پدران ومادران ما . پس فرمود : پيغمبرى بود پيش از شما كه أو را دانيال مىگفتند ويك گردهء نان داد به كشتيبانى كه أو را از نهرى بگذراند ، پس كشتيبان گردهء نان را انداخت وگفت : من نان تو را چه مىكنم ، اين نان در پيش ما در زير دست وپا ريخته است وپا مال مىشود . چون دانيال اين عمل را از أو ديد دست بسوى آسمان بلند كرد وگفت : خداوندا ! نان را گرامىدار بتحقيق كه ديدى پروردگارا اين مرد با نان چه كرد ودر حقّ نان چه گفت . پس حق تعالى وحى نمود بسوى آسمان كه : باران را از ايشان حبس كن ، ووحى نمود بسوى زمين كه : مانند آجر سخت باش كه گياه از تو نرويد ، پس باران از ايشان قطع شد وبه مرتبه‌اى قحط در ميان ايشان بهم رسيد كه يكديگر را مىخوردند ، چون شدت ايشان به نهايت آن مرتبه رسيد كه خدا مىخواست كه تأديب ايشان به آن بنمايد روزى يك زنى كه فرزندى داشت به زن ديگر كه أو نيز فرزندى داشت گفت : بيا امروز من فرزند خود را مىكشم كه ما وتو بخوريم وفردا تو فرزند خود را بكش وبه من حصّه‌اى از أو بده ، گفت : چنين باشد ؛ پس امروز فرزند اين زن را خوردند ، چون روز ديگر گرسنه شدند آن زن ديگر امتناع كرد از كشتن فرزند خود ومنازعه كردند وبه خدمت حضرت دانيال عليه السّلام مرافعه آوردند ، دانيال عليه السّلام گفت : كار به اينجا رسيده است كه فرزند خود را مىخوريد ؟ گفتند : بلى اى پيغمبر خدا از اين بدتر هم شده است . پس دست بسوى آسمان بلند كرد وگفت : خداوندا ! عود كن بر ما به فضل ورحمت خود وعقاب مكن أطفال وبيچارگان را به گناه كشتيبان وأمثال أو كه كفران نعمت تو كردند ؛ پس خدا امر كرد آسمان را كه باران بر زمين ببارد وامر فرمود زمين را كه : براي خلق من برويان آنچه از ايشان فوت شده است از خير تو در اين مدت زيرا كه من رحم