حق تعالى مىفرمايد أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلى قَرْيَةٍ وَهِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها « 1 » كه ترجمهء لفظيش آن است كه : « آيا ديده‌ايد مانند كسى كه گذشت بر قريه‌اى كه آن خالى بود وديوارهايش بر سقفهايش افتاده بود وخراب شده بود ؟ » ، بعضي گفته‌اند أو عزير بود چنانچه از حضرت صادق عليه السّلام منقول است ؛ وبعضي گفته‌اند ارميا بود چنانچه از حضرت باقر عليه السّلام منقول است . وآن قريه بعضي گفته‌اند بيت المقدس بود كه بخت نصر خراب كرده بود ؛ وبعضي گفته‌اند ارض مقدسه بود ؛ وبعضي گفته‌اند آن قريه‌اى بود كه پيش مذكور شد وچند هزار كس از آن گريختند از ترس مرگ وهمه مردند « 2 » . قالَ أَنَّى يُحْيِي هذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِها « 3 » « گفت : كي يا چگونه خدا زنده خواهد كرد اين شهر واهلش را بعد از خراب شدن ومردن ايشان ؟ ! » واين را بر وجه انكار نگفت بلكه از براي بيان عظمت وقدرت الهى گفت يا مىخواست بداند كيفيت زنده شدن ايشان را مانند حضرت إبراهيم عليه السّلام به سبب آنكه ظاهر آية موهم ضعف اعتقاد است . بعضي از مفسران گفته‌اند : اين عزير وارميا نبود بلكه مرد كافرى بود « 4 » ، واين مخالف أحاديث بسيار است . فَأَماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ « 5 » « پس خدا ميراند أو را صد سال پس زنده كرد أو را » ،

--> ( 1 ) . سورهء بقره : 259 . ( 2 ) . مجمع البيان 1 / 370 . ( 3 ) . سورهء بقره : 259 . ( 4 ) . تفسير فخر رازي 7 / 30 . ( 5 ) . سورهء بقره : 259 .