العلامة المجلسي

1175

حياة القلوب ( فارسي )

تاريكى كه با آن نور راه مىرود در ميان مردم . به راستى مىگويم به شما كه سنگها را از سر كوهها نقل كردن آسانتر است از آنكه سخن حقّى را به كسى بگوئى كه نفهمد ، وسعى كردن در علم آن مانند خيسانيدن سنگ است در ميان آب كه نرم شود ومثل آن است كه كسى طعام براي أهل قبرستان ببرد كه بخورند . پس خوشا حال كسى كه زيادتى كلام خود را كه فايده در آن نباشد وترسد كه موجب غضب خدا گردد ، حبس كند ونگويد ، وسخنى را كه نفهمد نگويد به كسى ، وآرزوى حال كسى در گفتار نيك نكند تا كردار نيك أو را نداند . خوشا حال كسى كه ياد گيرد از علما آنچه را نداند وتعليم نمايد جاهلان را از آنچه داند . خوشا حال كسى كه تعظيم نمايد علما را براي علم ايشان وترك كند منازعهء ايشان را ، وحقير شمارد جاهلان را به سبب ناداني ايشان ، وجاهلان را نراند از درگاه خود وليكن ايشان را نزديك خود گرداند وعلم خود را به ايشان تعليم كند . به راستى مىگويم به شما اى گروه حواريان ! بدرستى كه امروز شما در ميان مردم به منزلهء زندگانيد در ميان مردگان ، پس بميريد به مرگى كه زندگان را مىباشد به سبب متابعت شهوتها ودورى از حق تعالى . فرمود كه : حق تعالى مىفرمايد كه بندهء مؤمن من محزون مىشود از اينكه دنيا را از أو بگردانم وآن محبوبترين أحوال است نزد من ، وبه سبب آن بنده از همهء أحوال به من نزديكتر است وشاد مىشود از آنكه دنيا را بر أو گشادگى دهم ، ومن اين حال را دشمن مىدارم وصاحب اين حال از من بسيار دور است « 1 » . به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه حضرت عيسى عليه السّلام در ميان بني إسرائيل خطبه خواند وفرمود : اى بني إسرائيل ! سخن حكمت را بر جاهلان مگوئيد كه بر حكمت ظلم كرده خواهيد بود ، از آنها كه أهل حكمت وقابل فهميدن آن هستند منع

--> ( 1 ) . تحف العقول 501 .