العلامة المجلسي

1162

حياة القلوب ( فارسي )

گفتند : اى روح اللّه ! چگونه حال ما را چنين بيان كردى ؟ فرمود : زيرا كه بر عيبهاى برادر مؤمن خود مطّلع مىشويد وآنها را نمىپوشيد وأو را رسوا مىكنيد ، اين مثل را براي اين به شما گفتم ، به حق وراستى مىگويم به شما كه من شما را علم مىآموزم كه بعمل آوريد وتعليم ديگران نمائيد وبه شما نمىآموزم كه سبب عجب شما شود وخود را بزرگ دانيد ، بدرستى كه نمىرسيد به آنچه مىخواهيد از ثوابهاى آخرت مگر به ترك مشتهيات دنيا ، وظفر نمىيابيد بر آنچه آروزى آن داريد از درجات عاليه مگر به صبر كردن بر مكروهات وشدتها ، وزنهار كه حذر كنيد از نظر كردن كه در دل مىكارد تخم شهوتي وهمين بس است براي فتنهء صاحبش ، خوشا حال آن كسى كه ديدنش به چشم دل باشد نه به چشم سر ، ونظر مكنيد بر عيبهاى مردم مانند آقايان ونظر كنيد در عيبهاى خود مانند بندگان بدرستى كه مردم دو قسمند : بعضي مبتلايند به عيبها وگناهان وبعضي عافيت يافته‌اند از اينها ، پس اگر به مبتلا نظر كنيد بر أو رحم كنيد وحمد كنيد خدا را كه شما را عافيت داده است از بلاهاى ايشان ، واگر به أهل عافيت نظر كنيد سعى كنيد كه خود را مثل ايشان گردانيد واز خدا عافيت بطلبيد . اى بني إسرائيل ! شرم نمىكنيد از خدا آب كه مىخوريد بر شما گوارا نيست اگر اندك خاشاكى در ميان آب باشد ، واگر به قدر بزرگى فيل از حرام فرو بريد پروا نمىكنيد ؟ ! اى بني إسرائيل ! در تورات شما را امر كرده است خدا كه نيكى كنيد با خويشان خود وهر كه با شما نيكى كند در برابر أو نيكى بكنيد ، ومن امر مىكنم ووصيت مىكنم شما را كه پيوند كنيد با هر كه از شما قطع مىكند ، وعطا كنيد به هر كه از شما منع عطاى خود مىكند ، واحسان نمائيد به هر كه با شما بدى مىكند ، وسلام كنيد به هر كه شما را دشنام مىدهد ، وانصاف بورزيد با هر كه با شما خصمي مىكند ، وعفو كنيد از هر كه بر شما ستم مىكند همچنان كه دوست مىداريد كه عفو كنند از بديهاى شما ، پس عبرت گيريد به عفو خدا از شما ، آيا نمىبينيد كه آفتاب خدا بر نيكوكار وبدكردار شما مىتابد وباران أو بر صالحان وخطاكاران شما مىبارد ؟ ! واگر شما دوست نداريد مگر كسى را كه شما را دوست دارد ، واحسان مكنيد مگر با كسى كه احسان با شما كند ، ومكافات نكنيد مگر با كسى كه عطا