أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا « 1 » « پس بخور اى مريم از رطب وبياشام از آب وديده‌ات روشن باد وشاد باش ، اگر ببينى از بشر احدى را پس بگو كه : من نذر كرده‌ام از براي خداوند مهربان كه امروز روزه بدارم پس امروز با آدمي سخنى نمىگويم » . مؤلف گويد : ممكن است كه مأمور شده باشد كه بغير اين ، سخن نگويد ، يا اين سخن را به اشاره به ايشان بفهماند ، وروزهء ايشان خاموشى از غير ياد خدا بود ، يا آنكه اين هم در روزهء ايشان داخل بود ، وأصح آن است كه : اين سخنان را حضرت عيسى فرمود ، چنانچه علي بن إبراهيم روايت كرده است كه : چون مريم عليها السّلام بعد از ولادت عيسى محزون شد وآرزوى مرگ كرد ، حضرت عيسى به سخن آمد از زير پاى أو وگفت : محزون مباش كه خدا از زير پاى تو نهرى جارى گردانيده ودرخت خرماى خشك را حركت ده تا رطب براي تو ريخته شود ، وآن درختى بود كه سألها خشكيده بود ، چون دست بسوى درخت دراز كرد برگ بر آورد ورطب در أو بهم رسيد واز براي أو رطب تازه ريخت ، وبه ديدن اين معجزات خاطر مريم عليها السّلام شاد شد ، پس عيسى به أو گفت : مرا در قماط « 2 » بپيچ ودر دست بگير ، وآنچه بايست كرد همه را به أو گفت ، وگفت : بخور وبياشام وشاد باش وهر كه را ببينى بگو : نذر كرده‌ام كه امروز روزه باشم وخاموش باشم « 3 » . از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام به سندهاى معتبر منقول است كه : روزه همين از خوردن وآشاميدن نمىباشد ، نمىبينى مريم گفت كه : من نذر روزه كرده‌ام ، يعنى خاموشى از غير ياد خدا « 4 » ؟ ! ودر أحاديث معتبر ديگر منقول است كه : درخت خرمائى كه حضرت مريم از آن

--> ( 1 ) . سورهء مريم : 26 . ( 2 ) . قماط به معنى قنداق است . ( 3 ) . تفسير قمى 2 / 49 . ( 4 ) . وسائل الشيعة 10 / 166 ؛ ونزديك به اين مضمون در كافى 4 / 87 و 89 وتهذيب الأحكام 4 / 194 ومن لا يحضره الفقيه 2 / 108 آمده است .