حق تعالى مىفرمايد كه لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتانِ عَنْ يَمِينٍ وَشِمالٍ كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ يعنى « بتحقيق كه بود قبيلهء سبا را در مسكنهاى ايشان وشهر ايشان آيتي وحجتي بر وجود حق تعالى وكمال قدرت ونهايت احسان ورحمت أو كه آن دو باغستان بود از جانب راست وچپ شهر ايشان ، به ايشان گفتند كه : بخوريد از روزى پروردگار خود وشكر كنيد براي أو كه شهر شما شهري است طيّب ونيكو وخداوند شما پروردگارى است آمرزندهء گناهان » . فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَبَدَّلْناهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَواتَيْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَأَثْلٍ وَشَيْءٍ مِنْ سِدْرٍ قَلِيلٍ « پس اعراض نمودند وشكر نعمت ما نكردند ، پس فرستاديم بر ايشان سيل عرم را - يعنى سيل سخت را ؛ يا سيلى را كه از باران تند عظيم برخاست ؛ يا سيلى را كه از آن موشهاى بزرگ بهم رسيد - كه سدّ ايشان را خراب كردند وبدل كرديم براي ايشان به عوض آن ، دو باغستان ديگر كه در آنها درخت خار مغيلان « 1 » يا مسواك ويا درخت گز واندكى از درخت سدر بود » . ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِما كَفَرُوا وَهَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ « اينطور جزا داديم ايشان را به سبب آنكه كفران نعمت ما كردند ، آيا جزا مىدهيم به عقوبت مگر كسى را كه بسيار كفران نعمت ما كند ؟ » . وَجَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها قُرىً ظاهِرَةً وَقَدَّرْنا فِيهَا السَّيْرَ سِيرُوا فِيها

--> ( 1 ) . درخت خار مغيلان : درختى است خاردار ، خارهايش كج ودرشت ، ودر ابتدأ سبز وپس از مدتي سياه يا سرخ تيره رنگ مىشود . به عربى « أم غيلان » مىگويند . ( فرهنگ عميد 3 / 2284 ) .