رفت ، وليكن هر كه نماز را فراموش كند هر وقت كه به ياد أو مىآيد بجا مىآورد . پس ابن بابويه بعد از نقل اين حديث گفته است كه : جاهلان أهل سنّت مىگويند كه حضرت سليمان عليه السّلام روزى مشغول به عرض اسبان گرديد تا آفتاب پنهان شد در حجاب ، پس امر كرد كه اسبان را برگردانيدند وآنها را گردن زد وپى كرد وگفت : اين اسبان مرا از ياد پروردگار خود مشغول كردند . چنان نيست كه ايشان مىگويند زيرا كه اسبان را گناهى نبود كه آنها را گردن بزند وپى كند ، زيرا كه آنها خود نيامده بودند كه آن حضرت را مشغول گردانند بلكه ايشان را به جبر آوردند وحال آنكه حيواني چند بودند ومكلّف نبودند . وآنچه صحيح است در اين باب آن است كه از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : روزى سليمان عليه السّلام مشغول ديدن اسبان گرديد در طرف پسين تا آفتاب در حجاب پنهان شد ، پس خطاب نمود به ملائكة كه : برگردانيد آفتاب را بر من تا نماز را در وقت خود بجا آورم . پس برگردانيدند ملائكة آفتاب را وآن حضرت ساقها وگردن خود را مسح كرد وامر كرد اصحابش را كه نماز از آنها نيز فوت شده بود كه ساقها وگردن خود را مسح كنند ووضوى ايشان براي نماز چنين بود ، پس برخاست ونماز كرد ، وچون از نماز فارغ شد آفتاب غروب كرد وستاره‌ها ظاهر گرديدند . پس اين است مراد خدا از آنكه فرموده است كه فَطَفِقَ مَسْحاً بِالسُّوقِ وَالْأَعْناقِ « 1 » . « 2 » مؤلف گويد : بعضي گفته‌اند كه آفتاب غروب نكرده بود كه نماز آن حضرت فوت شده باشد بلكه پشت كوه وديوارها پنهان شده بود كه وقت فضيلتش فوت شده بود ، پس برگردانيد آفتاب را كه نماز را در وقت فضيلت بجا آورد چنانچه ظاهر حديث أول اين است ، وحديث دوم نيز ابا از آن ندارد زيرا كه ستاره‌ها بعد از غروب ظاهر شدن ممكن است كه براي اين باشد كه آفتاب تندتر حركت كرده باشد تا تدارك مدت توقف بشود وحساب ساعات روز وشب بر هم نخورد ، واگر آفتاب غروب كرده باشد باز ممكن است

--> ( 1 ) . سورهء ص : 33 . ( 2 ) . من لا يحضره الفقيه 1 / 202 .