آن خوار وذليل گردانيديم ودور از رحمت خود ساختيم ، عقوبتي وبازدارنده‌اى بود ايشان را از آنچه پيش از مسخ مرتكب بودند از گناهان هلاك‌كننده ومنع‌كننده بود گروهى را كه ايشان را بر اين حال مشاهده كردند از آنكه مرتكب مثل اعمال قبيحهء ايشان بشوند ، وپند دهنده وموعظه فرماينده بود پرهيزكارانى را كه پند گيرند به عقوبت ايشان وترك محرّمات نمايند ومردم مرا پند دهند واز گناهانى كه سبب عقوبتها است حذر فرمايند . پس فرمود كه : حضرت امام زين العابدين عليه السّلام فرمود : اين جماعت گروهى بودند كه در كنار دريائى ساكن بودند ، حق تعالى وپيغمبران أو نهى كرده بودند ايشان را از شكار كردن ما هي در روز شنبه ، پس متمسّك شدند به حيله كه بر خود حلال كنند آنچه خدا بر ايشان حرام گردانيده است ، پس نقبها وجدولها كندند بسوى حوضها كه ما هي از آن راهها داخل حوضها تواند شد وبر نتواند گشت ، چون روز شنبه مىشد ماهيها به أمان الهى مىآمدند ، از راه نقبها وجدولها داخل حوضها وغديرهاى ايشان مىشدند ، چون آخر روز مىشد مىخواستند برگردند به دريا كه از شرّ شكاركنندگان أيمن گردند نمىتوانستند برگشت ، وشب در آن حوضها محصور مىماندند كه به دست آنها را مىتوانست گرفت بىشكاركردنى ، چون روز يكشنبه مىشد آنها را مىگرفتند ومىگفتند : ما در شنبه شكار نكرديم ودر يكشنبه شكار كرديم ، ودروغ مىگفتند آن دشمنان خدا بلكه به همان حيله‌ها ورخنه‌ها كه در روز شنبه كرده بودند شكار كردند ، وبر اين حال ماندند تا مال ايشان بسيار شد وبه سبب گشادگى دست وثروت در أموال زنان بسيار گرفتند وبه أنواع نعمتها متنعّم شدند ، ايشان زيادة از هشتاد هزار نفر بودند وهفتاد هزار كس از ايشان مرتكب اين عمل شدند ، باقي بر ايشان انكار كردند ، چنانچه حق تعالى در جاى ديگر فرموده است كه وَسْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ يعنى : « سؤال كن يا محمد از ايشان از حال آن شهري كه نزديك دريا بود » ، إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ « در وقتي كه از حكم خدا بيرون مىرفتند در شكار كردن روز شنبه » ، إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَيَوْمَ لا يَسْبِتُونَ لا تَأْتِيهِمْ « در وقتي كه مىآمدند بسوى ايشان ماهيهاى ايشان در روز شنبهء