يكى متوجه تجارت شد وديگرى متوجه نماز شد . پس وحى كردم بسوى ابر كه با باد وبرق وصاعقه أو را فرو گرفت ومشغول شد به ابر وظلمت ، وتجارت ونماز هر دو از دست أو رفت ودر در خانه‌اش نوشته شد : نظر كنيد كه دنيا وزيادة طلبي آن چه مىكند با صاحبش . اى داود ! هرگاه ببينى ظالمي را كه دنيا أو را برداشته است ، آرزوى حال أو مكن كه البتة يكى از دو چيز از براي أو خواهد بود : يا مسلّط مىگردانم بر أو ظالمي را كه از أو ظالم‌تر باشد كه از أو انتقام بكشد ، يا بر أو لازم مىگردانم در روز قيامت كه حقوق مردم را به صاحبش رد كند . اى داود ! اگر ببينى آنها را كه حقهاى مردم بر ذمّت ايشان مانده است در قيامت ، هرآينه خواهى ديد در گردن ايشان طوقى از آتش خواهد بود ، پس حساب كنيد نفسهاى خود را ودر مقام انصاف باشيد با مردم وترك كنيد دنيا وزينتهاى آن را . اى بسيار غافل ! چه مىكنى دنيائى را كه در آن آدمي صبح صحيح از خانه بيرون مىرود وشام بيمار برمىگردد ؟ وبا ناز ونعمت بيرون مىرود وبا غلها وزنجيرها برمىگردد ؟ وصحيح بيرون مىرود وكشته برش مىگردانند ؟ واي بر شما اگر ببينيد بهشت را وآنچه در آن مهيّا كرده‌ام براي دوستان خود از نعمتها هرآينه هيچ چيز دنيا را به لذت نچشيد ودر قيامت ندا خواهم كرد دوستان خود را كه : كجايند آنها كه در دنيا مشتاق بودند به طعام وشراب لذيذ واز براي رضاى من ترك كردند ؟ كجايند آنها كه با خنده گريه را مخلوط كردند ؟ كجايند آنها كه در زمستان وتابستان به مسجدهاى من هجوم مىآوردند ؟ نظر كنيد امروز ببينيد كه چه نعمتها براي شما مهيّا كرده‌ام ، بسيار بيدار بوديد در هنگامى كه مردم در خواب بودند ، پس امروز از هر چه مىخواهيد لذّت بيابيد كه از شما راضى شدم ، وبدرستى كه عملهاى پاكيزهء شما دفع مىكرد غضب مرا از أهل دنيا . اى رضوان ! ايشان را آب ده ، چون آب بخورند نضارت وحسن روهاى ايشان زيادة گردد ، پس رضوان گويد كه : براي اين حق تعالى اين نعمتها را به شما عطا كرد كه فرجهاى شما به فرج حرام نرسيد وآرزوى حال پادشاهان وتوانگران نكرديد .