به سند موثق معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه حق تعالى وحى نمود بسوى داود عليه السّلام كه : خلاده دختر أوس را بشارت بده به بهشت واعلام نما أو را كه أو قرين تو خواهد بود در بهشت . پس داود عليه السّلام به در خانهء أو رفت ودر زد ، زن بيرون آمد وگفت : آيا در باب من چيزى نازل شده است ؟ فرمود : بلى . گفت : چه چيز نازل شده است ؟ آن حضرت رسالت خدا را به أو نقل كرد . زن گفت : آيا كسى ديگر هست كه مثل نام من نامى داشته باشد ؟ داود عليه السّلام گفت : نه ، خدا تو را به خصوص فرموده است . گفت : اى پيغمبر خدا ! من تو را تكذيب نمىكنم ، بخدا سوگند كه در خود نمىيابم چيزى كه سبب آن تواند بود كه تو مىفرمائى . آن حضرت گفت : مرا خبر ده از أحوال پنهان خود . گفت : هرگز دردى يا پريشانى يا گرسنگى به من نرسيد مگر آنكه بر آن صبر كردم واز خدا نطلبيدم كه مرا به حالت ديگر بگرداند وبه آن حال راضى بودم وشكر كردم خدا را بر آن حال وحمد گفتم . آن حضرت گفت : به همين خصلت به اين مرتبه رسيده‌اى ، اين دين وطريقه‌اى است كه حق تعالى براي شايستگان بندگان خود پسنديده است « 1 » . در بعضي از روايات منقول است كه : زبور داود عليه السّلام صد وپنجاه سوره بود « 2 » ، ودر آنجا مكتوب بود كه : اى داود ؟ بشنو از من آنچه مىگويم وآنچه مىگويم حقّ است ، هر كه نزد من آيد ومرا دوست دارد أو را داخل بهشت گردانم . اى داود ! از من بشنو آنچه مىگويم

--> ( 1 ) . قصص الأنبياء راوندى 206 . ( 2 ) . مروج الذهب 1 / 69 ؛ عرائس المجالس 275 .