حكم ، وراهنمائى نما ما را به راه راست » ، إِنَّ هذا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ واحِدَةٌ فَقالَ أَكْفِلْنِيها وَعَزَّنِي فِي الْخِطابِ « بدرستى كه اين برادر من است أو را نود ونه ميش هست ومرا يك ميش هست پس مىگويد كه آن يك ميش را به من بده وبر من زيادتى مىكند در مخاطبه ومخاصمه » ، قالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤالِ نَعْجَتِكَ إِلى نِعاجِهِ « داود گفت : بتحقيق كه ظلم كرده است بر تو كه سؤال كرده است ميش تو را كه با ميشهاى خود ضم كند » ، وَإِنَّ كَثِيراً مِنَ الْخُلَطاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَقَلِيلٌ ما هُمْ « بدرستى كه بسيارى از شركا ستم مىكنند بعضي از ايشان بر بعضي مگر آنها كه ايمان آورده‌اند واعمال شايسته كرده‌اند وبسيار كم‌اند ايشان » ، وَظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ راكِعاً وَأَنابَ « وگمان كرد داود كه ما أو را امتحان كرديم به اين حكومت پس طلب آمرزش كرد از پروردگار خود وبه سجده در افتاد وانابه وتوبه وبرگشت كرد بسوى خدا » . از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : مراد از گمان در اينجا علم است « 1 » ، يعنى به يقين دانست كه خدا أو را امتحان كرد . فَغَفَرْنا لَهُ ذلِكَ وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَحُسْنَ مَآبٍ « پس آمرزيديم از براي أو اين را بدرستى كه هست أو را نزد ما قرب ومنزلت وبازگشت نيكو » يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ « اى داود ! بدرستى كه گردانيديم ما تو را جانشين خود در زمين » فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ « پس حكم كن در ميان مردم به راستى » ، وَلا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ « وپيروى مكن خواهش نفس خود را پس گمراه كند تو را از راه خدا » ، إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما نَسُوا يَوْمَ الْحِسابِ « 2 » « بدرستى كه آنها كه گمراه مىشوند از راه خدا ايشان را است عذابي سخت به فراموش كردن ايشان روز حساب را » .

--> ( 1 ) . تفسير قمى 2 / 234 . ( 2 ) . آياتي كه از ابتداى فصل تا به اينجا ذكر شده است آيات 17 - 26 سورهء ص مىباشند .