مرا با دل پاك وزبان راستگو ، چنان باش كه من تو را امر كرده‌ام ، أطاعت امر من بكن ، تكبر وزيادتى مكن بر بندگان من به نعمتي چند كه من به تو عطا كرده‌ام كه از تو نبوده است ابتداى آنها ، وتقرّب جو بسوى من كه من نزديكم به تو بدرستى از تو سؤال نكرده‌ام چيزى را كه بر تو گران باشد برداشتن آن ، همين از تو مىخواهم كه دعا كنى پس دعاى تو را مستجاب گردانم وسؤال كنى پس من عطا كنم ، وتقرّب‌جوئى بسوى من به رسانيدن رسالتها كه من بر تو فرستاده‌ام وتأويلش را براي تو بيان كرده‌ام . اى موسى ! نظر كن بسوى زمين كه عن‌قريب قبر تو خواهد بود ، ديده‌هاى خود را بلند كن بسوى آسمان كه ملك پروردگار عظيم توست ، گريه كن بر نفس خود تا خود در دنيا هستى ، وبترس از مهالك كه تو را فريب ندهد زينت دنيا ، وراضى به ستم مشو وستمكار مباش كه من در كمين ستمكارانم كه مظلومان را بر ايشان غالب گردانم . اى موسى ! حسنه را ده برابر جزا مىدهم ، گناه را يك برابر ، باز آن قدر گناه مىكنند كه اين يك برابر زيادتى مىكند وهلاك مىشوند ، وكسى را در عبادت با من شريك مكن ، در همهء أمور ميانه‌رو باش ، دعا كن دعاى اميدوارى كه رغبت نمايد در ثوابهاى من وپشيمان باشد از كرده‌هاى خود بدرستى كه تاريكى شب را روز برطرف مىكند ، همچنين حسنات ، گناهان تو را محو مىكند ؛ وتاريكى شب ، روشنائى روز را زايل مىكند ، همچنين گناهان ، حسنات بزرگ را سياه مىكند « 1 » . ودر حديث معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : شيطان روزى به نزد موسى عليه السّلام آمد در وقتي كه أو با پروردگار خود مناجاة مىكرد ، پس ملكي از ملائكة به أو گفت : چه اميد از أو دارى ؟ أو در چنين حالي است وبا پروردگار خود مناجاة مىكند . شيطان گفت : اميد دارم از أو آنچه اميد داشتم از پدرش آدم در وقتي كه در بهشت بود . فرمود : از جملهء آنها كه حق تعالى با حضرت موسى عليه السّلام مناجاة كرد آن بود كه گفت :

--> ( 1 ) . كافى 8 / 42 ؛ تحف العقول 490 .