آقاى خود آمده باشد ، كه چون چنين كنى رحمت من شامل تو مىگردد ، من كريم‌ترين قادرانم . اى موسى ! بطلب از من فضل ورحمت مرا كه هر دو به دست من است ، كه كسى بغير از من قادر بر فضل ورحمت من نيست ، نظر كن در وقتي كه از من سؤال مىكنى كه چگونه است رغبت تو در آنچه نزد من است ، هر عمل‌كننده را نزد من جزائي هست وكفران كنندگان را نيز بر عمل خير جزا مىدهم . اى موسى ! ترك دنيا به طيب خاطر بكن ، پهلو از دنيا تهى كن كه تو از براي دنيا نيستى ودنيا از براي تو نيست ، تو را چه كار است با خانهء ستمكاران مگر كسى كه در دنيا مشغول كار آخرت باشد كه دنيا براي أو نيكو خانه‌اى است . اى موسى ! آنچه را به آن امر مىكنم بشنو ، هر چه براي تو مصلحت مىدانم آن را بكن ، وحقايق تورات را در سينهء خود جا ده وبيدار شو به آنها از خواب غفلت در ساعتهاى شب وروز ، سخن أبناء دنيا را يا محبت ايشان را در سينه راه مده كه آن را آشيانهء خود مىگردانند مانند آشيانهء مرغ . اى موسى ! فرزندان دنيا وأهل دنيا هر يك موجب فتنه وفريب يكديگرند ، براي هر يك زينت يافته است آنچه در آن هستند ، براي مؤمن آخرت زينت يافته است پس پيوسته منظور أو آخرت است وبغير آن نظر نمىكند وخواهش آخرت حايل شده است ميان أو ولذتهاى زندگانى دنيا ، پس سحرها أو را به عبادت مىدارد ودرجات قرب الهى را طي مىنمايد مانند سواره كه أسب در ميدان تازد كه بر ديگران سبقت گيرد وگوى سعادت را بربايد وبه زودى به مقصود خود برسد ، روزها براي غم آخرت اندوهناك مىباشد ، شبها با اندوه مىگذراند ، خوشا به حال أو اگر پرده از پيش پردهء أو برداشته شود چه بسيار خواهد ديد آنچه باعث شادى أو خواهد گردد . اى موسى ! دنيا اندك است وناچيز وفانى است ، نه گنجايش آن دارد كه ثواب مؤمنان در آن باشد ونه عقاب فاجران ، پس حسرت ابدى براي كسى است كه ثواب آخرت خود را بفروشد به چشيدنى از دنيا كه باقي نماند لذّت آن وبه ليسيدنى كه به زودى برطرف