العلامة المجلسي

724

حياة القلوب ( فارسي )

فصل هشتم در بيان قصهء گاو كشتن بني إسرائيل وزنده شدن آن به امر الهى در تفسير حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام مذكور است كه در تفسير قول حق تعالى وَإِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً « 1 » امام عليه السّلام فرمود : حق تعالى به يهود مدينه خطاب فرمود كه : ياد آوريد آن وقت را كه موسى به قوم خود گفت : بدرستى كه خدا امر مىكند شما را ذبح نمائيد بقره‌اى را كه بزنيد بعضي از آن را بر اين شخصي كه در ميان شما كشته شده است تا زنده شود به اذن خدا وشما را خبر دهد كي أو را كشته است ، اين در وقتي بود كه كشته‌اى در ميان ايشان افتاده بود . موسى عليه السّلام به امر خدا بر أهل آن قبيله كه آن كشته در ميان خدا پيدا شده بود لازم گردانيد كه پنجاه نفر از اشراف ايشان سوگند ياد كنند به خداوندى قوى شديد كه خداى بني إسرائيل وتفضيل دهندهء محمد وآل طيّبين اوست بر همهء خلق كه ما أو را نكشته‌ايم وكشندهء أو را نمىدانيم كه كيست ، اگر قسم بخورند ديهء كشته شده را بدهند واگر قسم نخورند كشندهء أو را نشان دهند تا به عوض أو بكشند ، واگر نكنند ايشان را در زندان تنگى حبس كنند تا يكى از اين دو كار را بكنند . آن قبيله گفتند : اى پيغمبر خدا ! ما هم قسم بخوريم وهم دية بدهيم ؟ حكم خدا چنين نيست !

--> ( 1 ) . سورهء بقره : 67 .