ايشان گفته بودند ومنقاد نشدند براي ولايت محمد وعلى عليهما السّلام وآل طيّبين ايشان عليهم السّلام رجزى وعذابي از آسمان به سبب فسق ايشان ، وآن رجز كه به ايشان رسيد آن بود كه كمتر از يك روز صد وبيست هزار كس از آنها به طاعون مردند ، وايشان جمعى بودند كه خدا مىدانست كه ايمان نمىآورند وتوبه نمىكنند ، ونازل نشد بر كسى كه خدا مىدانست توبه خواهد كرد ، يا از صلب أو فرزندى بهم خواهد رسيد كه خدا را به يگانگى بپرستد وايمان به محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم بياورد وولايت علي عليه السّلام را بشناسد . پس حق تعالى فرمود وَإِذِ اسْتَسْقى مُوسى لِقَوْمِهِ ، امام عليه السّلام فرمود : يعنى ياد كنيد بني إسرائيل را وآن وقت را كه طلب آب كرد موسى براي قوم خود در وقتي كه تشنه شدند در تيه وفريادكنان وگريه‌كنان به نزد موسى آمدند وگفتند : هلاك شديم به تشنگى . پس موسى عليه السّلام گفت : الهى بحقّ محمد سيّد أنبياء صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وبحقّ على سيّد أوصياء عليه السّلام وبحقّ فاطمه سيّدة نساء عليها السّلام وبحقّ حسن بهترين أولياء عليه السّلام وبحقّ حسين أفضل شهداء عليه السّلام وبحقّ عترت وخليفه‌هاى ايشان كه بهترين ازكيا وپاكانند سوگند مىدهم كه اين بندگان خود را آب دهى فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ پس خدا وحى فرمود به موسى : بزن عصاي خود را بر سنگ ، فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً چون عصا را بر سنگ زد جارى شد از آن دوازده چشمه ، قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ فرمود كه : دانستند هر قبيله از أسباط أولاد يعقوب محلّ آب خوردن خود را كه با قبيله وسبط ديگر براي آب خوردن مزاحمه ومنازعه نكنند . پس خدا به ايشان خطاب فرمود كُلُوا وَاشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ يعنى : بخوريد وبياشاميد از روزى كه خدا به شما عطا فرموده است ، وَلا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ « 1 » وسعى مكنيد در زمين وحال آنكه شما مفسد وعاصى باشيد . وَإِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ فرمود كه : يعنى ياد كنيد وقتي را كه گفتند گذشتگان شما كه در زمان موسى عليه السّلام بودند به آن حضرت كه : ما صبر نمىتوانيم كرد

--> ( 1 ) . سورهء بقره : 60 .