قدرى ندارد وبعضي از صغاير بلكه بعضي از مكروهات از ايشان صادر شود ، رغبت نمىكند نفوس أكثر خلق به اقتداى ايشان واستماع وعظ از ايشان ، چه جاى آنكه جميع كباير از ايشان صادر شود از زنا ولواط وشرب خمر وقتل نفس وغير اينها . وآن بعضي از عامّه كه تجويز صغاير كرده‌اند وتجويز كباير نمىكنند ، كباير را معدودى مىدانند ؛ بعضي هفت ، بعضي نه وبعضي ده مىدانند . بنابر مذهب اين جماعت نيز لازم مىآيد كسى كه ترك نماز وروزه كند ودزدى وأنواع فواحش را بعمل آورد وهميشه مشغول ساز شنيدن ولهو ولعب باشد ، قابل خلافت كبرى ورياست دين ودنيا بوده باشد ، وعقل هيچ عاقل اگر خود را از تعصب خالى كند تجويز اين نمىنمايد ، وبه تفصيلهاى ديگر قائل شدن ، خرق اجماع مركب است . دوم آنكه : اگر از پيغمبر گناه صادر شود ، اجتماع ضدّين لازم مىآيد كه هم متابعتش بايد كرد وهم مخالفتش بايد نمود . امّا أول ، از براي آنكه اجماعى است كه متابعت پيغمبران واجب است از براي اينكه حق تعالى فرموده است كه : « بگو - يا محمد - كه : اگر خدا را دوست مىداريد مرا متابعت نمائيد تا خدا شما را دوست دارد » « 1 » ، وهرگاه ثابت شد در حقّ پيغمبر ما ، در حقّ همهء پيغمبران ثابت خواهد بود ، زيرا كه كسى به فرق قائل نيست . وامّا دوم ، زيرا كه متابعت گناهكار در گناه حرام است . سوم آنكه : اگر گناهى از أو صادر شود ، واجب خواهد بود منع وزجر أو وانكار كردن بر أو از براي عموم دلائل امر به معروف ونهى از منكر وليكن حرام است ، زيرا كه متضمن ايذاى پيغمبر است وايذاى أو حرام است به اجماع وبه آن آية كه ترجمه‌اش اين است : « آنها كه آزار مىكنند خدا ورسول أو را لعنت كرده است خدا ايشان را در دنيا وآخرت » « 2 » . چهارم آنكه : اگر پيغمبر اقدام بر گناه كند لازم مىآيد كه اگر گواهى دهد رد كنند ، زيرا كه حق تعالى مىفرمايد كه إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا « 3 » ، وأيضا اجماعى مسلمانان

--> ( 1 ) . سورهء آل عمران : 31 . ( 2 ) . سورهء احزاب 57 . ( 3 ) . سورهء حجرات : 6 .