فصل چهارم در بيان بعضي از فضائل وأحوال آسيه زوجهء فرعون ومؤمن آل فرعون ، رضى اللّه عنهما است حق تعالى در سورهء مؤمن فرموده است : « بتحقيق كه فرستاديم موسى را با معجزات خود وحجتي ظاهر بسوى فرعون وهامان وقارون ، پس گفتند : ساحرى است كذّاب ؛ پس چون بسوى ايشان آمد با حق از جانب ما ، گفتند : بكشيد پسران آنها را كه ايمان آوردند به أو وزنده بگذاريد زنانشان را ، ونيست كيد كافران مگر در گمراهى . وگفت فرعون : بگذاريد مرا تا بكشم موسى را وأو بخواند خداى خود را ، بدرستى كه من مىترسم كه أو دين شما را بدل كند يا در زمين فساد را ظاهر نمايد . وگفت مرد مؤمني از آل فرعون كه ايمان خود را پنهان مىداشت : آيا مىكشيد مردى را به سبب آنكه مىگويد : پروردگار من خداوند عالميان است وحال آنكه آمده است بسوى شما با معجزات ظاهره از جانب پروردگار شما ؟ ! اگر دروغ بگويد ضرر دروغ به أو عايد مىشود ، واگر راست گويد به شما خواهد رسيد اقلا بعضي از آن نيكيها كه شما را وعده مىدهد ، بدرستى كه خدا هدايت نمىكند كسى را كه اسراف‌كننده در گناه وبسيار دروغگو باشد . اى قوم من ! امروز ملك وپادشاهى از شما است وغالب گرديده‌ايد در زمين مصر ، پس كي يارى مىكند ما را از عذاب خدا اگر بيايد بسوى ما ؟ ! فرعون گفت : نمىنمايم به شما مگر آنچه را كه خود مىبينم ، وهدايت نمىكنم شما را مگر به راه رشد وصلاح ! وگفت آن كسى كه ايمان آورده بود : اى قوم من ! بدرستى كه من