در حديث معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حق تعالى مهلت داد فرعون را در ميان دو كلمه ، چهل سال : در أول كه گفت : شما را خدائى بجز من نيست ، ودر دوم گفت : منم پروردگار بلندتر شما . پس أو را به هر دو كلمه در دنيا وعقبى عذاب كرد . وميان وقتي كه موسى وهارون نفرين كردند بر فرعون وحق تعالى وحى نمود به ايشان كه مستجاب شد دعاى شما ، ووقتي كه أجابت ظاهر گرديد وفرعون غرق شد ، چهل سال گذشت « 1 » . ودر حديث معتبر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : جبرئيل در وقت طغيان فرعون مناجاة كرد كه : پروردگارا ! فرعون را مهلت مىدهى ومىگذارى وأو دعوى خدائى مىكند مىگويد أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى ؟ ! حق تعالى فرمود كه : اين را بنده‌اى مثل تو مىگويد كه ترسد چيزى از أو فوت شود بعد از آن بعمل نتواند آورد « 2 » . از حضرت رضا عليه السّلام منقول است كه در مذمّت شهر مصر فرمود كه : خدا بر بني إسرائيل غضب نكرد مگر ايشان را داخل مصر كرد ، واز ايشان راضى نشد مگر آنكه ايشان را از مصر بيرون آورد « 3 » . به سند معتبر از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام منقول است كه : چون موسى عليه السّلام به مجلس فرعون داخل شد اين دعا را خواند : « اللّهمّ انّي ادرأ بك في نحره واستجير بك من شرّه واستعين بك » ، پس خدا آنچه در دل فرعون بود از ايمنى ، به ترس مبدّل گردانيد « 4 » . وبه سند معتبر ديگر منقول است كه از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدند : در وقتي كه فرعون مىگفت : بگذاريد مرا كه بكشم موسى را ، كي مانع بود از كشتن موسى ؟ فرمود : حلال‌زاده بودن أو مانع بود ، زيرا كه پيغمبران وأولاد ايشان را نمىكشد مگر

--> ( 1 ) . خصال 539 . ( 2 ) . مجمع البيان 5 / 432 . ( 3 ) . قرب الإسناد 375 . ( 4 ) . قصص الأنبياء راوندى 155 .