بيشه‌اى كه نزديك ايشان بود ، پس خدا ابر سياهى بر ايشان بلند كرد ، چون همه در سايهء ابر جمع شدند آتشى از آن ابر بر ايشان فرستاد كه همه را سوخت واحدى از ايشان نجات نيافت . وهرگاه نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم شعيب عليه السّلام مذكور مىشد مىفرمود كه : أو خطيب پيغمبران خواهد بود در روز قيامت . وچون قوم شعيب عليه السّلام هلاك شدند ، أو با جمعى كه به أو ايمان آورده بودند رفتند بسوى مكة ودر آنجا ماندند تا به رحمت الهى واصل شدند . ودر روايت ديگر كه صحيحتر است آن است كه : برگشت شعيب عليه السّلام از مكة بسوى مدين ودر آنجا أقامت نمود تا آنكه موسى عليه السّلام به نزد أو رفت « 1 » . وابن عباس روايت كرده است كه : عمر شعيب عليه السّلام دويست وچهل ودو سال بود « 2 » . وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حق تعالى از عرب مبعوث نگردانيد مگر پنج پيغمبر : هود وصالح وإسماعيل وشعيب ومحمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم « 3 » . واز حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه : شعيب عليه السّلام قوم خود را بسوى خدا خواند تا آنكه پير شد واستخوانهايش باريك شد ، پس مدتي از ايشان غايب شد وبه قدرت الهى جوان بسوى ايشان برگشت وايشان را بسوى خدا خواند ، ايشان گفتند : در وقتي كه پير بودى سخن تو را باور نداشتيم ، چگونه امروز باور داريم كه جوانى « 4 » ؟ ! وبه سند معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : حق تعالى وحى نمود به حضرت شعيب عليه السّلام كه : من عذاب مىكنم از قوم تو صد هزار كس را : چهل هزار كس از بدان ايشان را وشصت هزار كس از نيكان ايشان را . شعيب عليه السّلام گفت : پروردگارا ! نيكان را براي چه عذاب مىكنى ؟ !

--> ( 1 ) . قصص الأنبياء راوندى 146 . ( 2 ) . قصص الأنبياء راوندى 146 . ( 3 ) . قصص الأنبياء راوندى 145 . ( 4 ) . قصص الأنبياء راوندى 145 .