گفت : بلكه فرزندان أو . حق تعالى فرمود : پس مذبوح گرديدن وكشته شدن فرزند أو بر دست دشمنانش دل تو را بيشتر به درد مىآورد يا ذبح فرزند تو به دست تو در طاعت من ؟ عرض كرد : خداوندا ! بلكه ذبح فرزند أو به دست دشمنانش دل مرا بيشتر به درد مىآورد . پس خدا وحى فرمود كه : اى إبراهيم ! بدرستى كه طايفه‌اى كه دعوى كنند كه از امّت محمّدند ، حسين فرزند أو را بعد از أو به ظلم وعدوان خواهند كشت چنانچه گوسفند را مىكشند وبه سبب اين مستوجب غضب من خواهند شد . پس از استماع اين قصهء جانسوز به جزع آمد إبراهيم ودلش به درد آمد وگريان شد ، پس حق تعالى به أو وحى فرمود : اى إبراهيم ! فدا كردم جزع تو را بر پسرت إسماعيل اگر أو را به دست خود ذبح مىكردى به جزعي كه كردى بر حسين عليه السّلام وشهيد شدن أو ، وواجب كردم براي تو بلندترين درجات أهل ثواب را بر مصيبتهاى ايشان . واين است معنى قول خدا كه : « فدا داديم أو را به ذبح بزرگ » « 1 » . تمام شد اينجا آنچه از ابن بابويه نقل كرديم « 2 » . ودر أحاديث معتبره گذشت كه گوسفند إبراهيم از آن چيزهاست كه خدا خلق كرده است بىآنكه از رحم مادر بيرون آيد « 3 » . ودر حديث موثق منقول است كه از حضرت امام رضا عليه السّلام پرسيدند : ذبيح ، إسماعيل بود يا إسحاق ؟ فرمود : إسماعيل بود ، مگر نشنيده‌اى قول حق تعالى در سورهء صافات بعد از بشارت إسماعيل وقصهء ذبح فرموده است : « بشارت داديم أو را به إسحاق » « 4 » ، پس چون تواند

--> ( 1 ) . سورهء صافات : 107 . ( 2 ) . خصال 57 . ( 3 ) . خصال 353 ؛ تفسير قمى 2 / 271 . ( 4 ) . سورهء صافات : 112 .