العلامة المجلسي

371

حياة القلوب ( فارسي )

مخلوقات در وقتي كه نظر كرد به ستاره وآفتاب وماه واستدلال كرد به فرورفتن هر يك از آنها بر آنكه حادثند ، وبه حدوث آنها بر آنكه آفريننده‌اى دارند . سوم : شجاعت ؛ ودر حكايت شكستن بتان شجاعت أو هويدا شد ، چنانچه خدا فرموده است كه : « در وقتي كه با پدرش وقومش گفت : چيست اين تمثالها وصورتها كه شما آنها را ملازمت مىكنيد وبر عبادت آنها أقامت مىنمائيد ؟ گفتند : يافته‌ايم پدران خود را كه ايشان را مىپرستيدند ، گفت : بتحقيق كه بوده‌ايد شما وپدران شما در گمراهى هويدا ، گفتند : آيا به جد مىگوئى آنچه مىگوئى يا لعب وبازى مىكنى ؟ گفت : بلكه پروردگار شما پروردگار آسمانها وزمين است كه همه را از عدم به وجود آورده است ، ومن بر اين از گواهانم ، واللّه كه كيدي در باب بتهاى شما خواهم كرد بعد از آنكه شما پشت كنيد ، پس چون ايشان به عيدگاه رفتند همه را ريزه ريزه كرد بغير از بت بزرگ ايشان ، كه شايد بعد از برگشتن از أو سؤال كنند وحجت بر ايشان تمام كند » « 1 » ، ومقاومت يك تن تنها با چندين هزار كس ، تمام شجاعت است . چهارم : حلم وبردبارى ؛ چنانچه حق تعالى فرموده است : « بدرستى كه إبراهيم بردبار وبسيار آه‌كشنده يا دعاكننده وبازگشت‌كننده بسوى خدا بود » « 2 » . پنجم : سخاوت وجوانمردى ؛ چنانچه حق تعالى در حكايت مهمانان أو ياد فرموده است « 3 » . ششم : عزلت ودورى كردن از أهل بيت وخويشان از براي خدا ؛ چنانچه خدا فرموده است كه : « إبراهيم به آزر وقوم خود گفت كه : اعتزال ودورى مىكنم از شما واز آنچه مىخوانيد آنها را بغير از خدا ، ومىخوانم پروردگار خود را وأو را عبادت مىكنم » « 4 » . هفتم : امر به نيكى ونهى از بدى كردن ؛ چنانچه حق تعالى فرموده است : « إبراهيم به

--> ( 1 ) . سورهء أنبياء : 52 - 58 . ( 2 ) . سورهء هود : 75 . ( 3 ) . سورهء ذاريات : آيهء 24 به بعد . ( 4 ) . سورهء مريم : 48 .