« نمىرسد عهد امامت وخلافت به ظالمان » « 1 » ، يعنى : سفيه وبىخرد ، امام متقى وپرهيزكار نمىتواند بود « 2 » . وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : أول كسى كه نعلين در پا كرد إبراهيم عليه السّلام بود « 3 » . وبه سند معتبر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : مردم در زمان پيش بىخبر مىمردند ، چون زمان إبراهيم عليه السّلام شد گفت : پروردگارا ! براي مرگ علتي قرار ده كه ميّت به آن ثواب يابد وباعث تسلى صاحبان مصيبت شود ، پس حق تعالى أول ذات الجنب وسرسام را فرستاد وبعد از آن بيماريهاى ديگر را « 4 » . وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : إبراهيم عليه السّلام پدر مهمانان بود ، يعنى مهمان را بسيار دوست مىداشت ، وهرگاه مهمانى نزد أو نبود مىرفت وطلب مهمان مىكرد ، روزى درهاى خانه را بست وبه طلب مهمان بيرون رفت ، چون به خانه برگشت شخصي را شبيه به مردى در خانه ديد ، گفت : اى بندهء خدا ! به رخصت كه داخل اين خانه شده‌اى ؟ أو سه مرتبه گفت : به رخصت پروردگارش . پس إبراهيم عليه السّلام دانست كه أو جبرئيل است وحمد كرد پروردگار خود را . پس جبرئيل گفت : حق تعالى مرا بسوى بنده‌اى از بندگانش فرستاده كه أو را خليل خود گردانيده است . إبراهيم عليه السّلام فرمود : بگو كيست آن بنده تا من خدمت أو كنم تا بميرم ؟ گفت : تو آن بنده هستى . إبراهيم عليه السّلام فرمود : چرا حق تعالى مرا خليل خود كرده است ؟

--> ( 1 ) . سورهء بقره : 124 . ( 2 ) . كافى 1 / 175 . ( 3 ) . كافى 6 / 462 . ( 4 ) . كافى 3 / 111 .