عِلْمٌ إِنِّي أَعِظُكَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ « 1 » « اى نوح ! بدرستى كه نيست اين پسر از أهل تو كه وعده داده‌ام ايشان را نجات دهم ، زيرا كه أو صاحب كردار ناشايست است ، پس سؤال مكن از من چيزى را كه تو را به آن علمي نيست ، بدرستى كه تو را پند مىدهم از اينكه بوده باشى از جاهلان » ، پس نوح گفت رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْئَلَكَ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخاسِرِينَ « 2 » « پروردگارا ! بدرستى كه من پناه مىجويم به تو از آنكه سؤال نمايم از تو چيزى را كه مرا به آن علمي نبوده باشد ، واگر نيامرزى مرا ورحم نكنى خواهم بود از زيانكاران » . پس گرديد چنانچه خدا فرموده كه : « حايل شد ميان ايشان موج وگرديد پسر نوح از غرق‌شدگان » « 3 » . پس آن حضرت فرمود : پس گرديد كشتى وزد آن را موجها تا رسيد به مكة وطواف نمود بر دور خانهء كعبه ، وجميع دنيا غرق شد مگر جاى خانهء كعبه ، وخانهء كعبه را براي آن « بيت العتيق » ناميدند كه آزاد گرديد از غرق شدن ، پس آب از آسمان ريخت چهل صباح واز زمين چشمه‌ها جوشيد تا كشتى به حدّى بلند شد كه به آسمان ساييد ، پس حضرت نوح دست خود را بلند نمود وگفت : « يا رهمان اتقن » « 4 » يعنى : « پروردگارا ! احسان كن » ، پس حق تعالى فرمود زمين را كه آب خود را فروبرد ، چنانچه فرموده است وَقِيلَ يا أَرْضُ ابْلَعِي ماءَكِ وَيا سَماءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْماءُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ « 5 » يعنى : « گفته شد : اى زمين ! فروبر آب خود را ، واى آسمان ! بازايست از باريدن ، وآبها به زمين فرو رفت ، وآنچه امر خدا بود از هلاك كافران ونجات مؤمنان بعمل آمد ، وقرار گرفت كشتى بر كوه جودي » .

--> ( 1 ) . سورهء هود : 46 . ( 2 ) . سورهء هود : 47 . ( 3 ) . سورهء هود : 43 . ( 4 ) . در تفسير قمى : يا رهمان اخفرس ( أتغرك ) است . ( 5 ) . سورهء هود : 44 .