العلامة المجلسي
149
حياة القلوب ( فارسي )
گردانيد أو را در همان روز كه خلق شده بود ، پس واللّه كه قرار نگرفت در بهشت مگر شش ساعت از آن روز تا معصيت خدا كردند ، وخدا هر دو را بعد از فرو رفتن آفتاب بيرون كرد وشب در بهشت نماندند ودر بيرون بهشت ماندند تا صبح شد ، پس عورت ايشان پيدا شد وندا كرد آنها را پروردگارشان كه : آيا نهى نكردم شما را از اين درخت ؟ پس شرم كرد آدم از پروردگارش وخضوع وشكستگى وتضرع آغاز كرد وگفت : پروردگارا ! ظلم كرديم بر نفسهاى خود واعتراف كرديم بر گناهان خود ، پس بيامرز ما را . حق تعالى فرمود : فرو رويد از آسمانها بسوى زمين ، بدرستى كه معصيتكننده در بهشت وآسمانهاى من نمىتواند بود . پس حضرت صادق عليه السّلام فرمود : چون آدم از آن درخت تناول نمود ، به ياد آورد نهى خدا را پس پشيمان شد ؛ وچون خواست از آن درخت دور شود ، درخت سر أو را گرفت وبسوى خود كشيد وبه امر خدا به سخن آمد وگفت : چرا پيش از خوردن از من نمىگريختى « 1 » ؟ وفرمود : عورت ايشان در اندرون بدنشان بود واز بيرون پيدا نبود ، چون از آن درخت خوردند از بيرون ظاهر شد « 2 » . وبه سند معتبر ديگر از آن حضرت منقول است كه : حق تعالى خلق كرد روحها را پيش از بدنها به دو هزار سال ، پس گردانيد بلندتر وشريفتر از همهء روحها روح محمد وعلى وفاطمه وحسن وحسين وامامان بعد از ايشان را صلوات اللّه عليهم أجمعين ، پس عرض نمود أرواح ايشان را به آسمانها وزمين وكوهها پس نور ايشان همه را فروگرفت ، حق تعالى فرمود به آسمانها وزمين وكوهها كه : اينها دوستان وأوليا وحجتهاى منند بر خلق وپيشوايان خلايق منند ، نيافريدهام مخلوقى را كه دوستتر دارم از ايشان ، واز براي ايشان وهر كه ايشان را دوست دارد آفريدهام بهشت خود را ، واز براي هر كه مخالفت و
--> ( 1 ) . تفسير عياشى 2 / 10 . ( 2 ) . تفسير عياشى 2 / 11 .