العلامة المجلسي
141
حياة القلوب ( فارسي )
كردم وملائكة مرا منع نكردند ودر حال خود تغييرى نيافتم ، پس به اين سبب فريب خورد آدم وغلط كرد واز آن درخت تناول نمود پس رسيد به ايشان آنچه خدا در قرآن فرموده است فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمَّا كانا فِيهِ يعنى : « لغزانيد ايشان را شيطان لعين از بهشت به وسوسه وفريب خود ، پس بيرون كرد ايشان را از آنچه بودند در آن از نعيم بهشت » . وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ « وگفتيم : اى آدم واى حوّا واى مار واى شيطان ! پائين رويد از بهشت بسوى زمين بعض شما دشمنيد بعضي را » آدم وحوّا وفرزندان ايشان دشمن شيطان ومار وفرزندان ايشانند وبرعكس ، وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ ، يعنى « شما را در زمين منزل ومحل استقرار هست براي تعيّش » وَمَتاعٌ إِلى حِينٍ « 1 » « ومنفعتى وبرخوردارى هست شما را تا وقت مردن » . فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ « پس قبول كرد آدم از پروردگار خود كلمهاى چند را » كه بگويد آنها را ، پس گفت آنها را فَتابَ عَلَيْهِ « پس به آن كلمهها توبهاش را قبول كرد » إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ « بدرستى كه اوست قبول كنندهء توبهها » الرَّحِيمُ « 2 » « رحم كنندهء توبهكنندگان است » . قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْها جَمِيعاً « گفتيم : پائين رويد از بهشت همگى » ، فرمود كه : در أول ، امر كرد خدا كه پائين روند ، ودر اينجا امر كرد كه با هم بروند واحدى از ايشان پيش از ديگرى نرود ؛ وفرود آمدن ايشان ، فرود آمدن آدم وحوّا ومار بود از بهشت ، بدرستى كه مار از بهترين حيوانات بهشت بود ، وفرود آمدن شيطان از حوالي بهشت بود زيرا كه داخل شدن بهشت بر أو حرام بود ، فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً « پس اگر بيايد بسوى شما وأولاد شما بعد از شما از جانب من هدايتي » اى آدم واى إبليس فَمَنْ تَبِعَ هُدايَ « پس هر كه پيروى كند هدايت مرا » فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ « پس بيمى بر ايشان نيست » در هنگامى كه
--> ( 1 ) . سورهء بقره : 36 . ( 2 ) . سورهء بقره : 37 .