فصل سوم در بيان ترك أولى كه از حضرت آدم وحوّا عليهما السّلام صادر شد وآنچه بعد از آن جارى شد تا فرود آمدن ايشان بر زمين در تفسير امام حسن عسكرى عليه السّلام مذكور است كه : چون حق تعالى إبليس را لعنت كرد به ابا كردن أو ، وگرامى داشت ملائكة را به سجده نمودن ايشان آدم را وأطاعت كردن ايشان خدا را ، امر كرد كه آدم وحوّا را به بهشت برند وفرمود يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ * يعنى : « اى آدم ! ساكن شو تو وجفت تو در بهشت » وَكُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما « وبخوريد از بهشت گشاده وگوارا هر جا كه خواهيد بىتعبى » وَلا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ * « ونزديك مشويد اين درخت را » كه درخت علم محمد وآل محمد بود كه حق تعالى ايشان را به آن علم اختيار نموده ومخصوص گردانيده بود در ميان ساير مخلوقات خود ، ونهى نمود ايشان را از نزديك شدن آن درخت كه آن مخصوص محمد وآل محمد است ، وكسى به امر خدا نمىخورد از آن درخت مگر ايشان ، واز آن درخت بود آنچه تناول كردند رسول خدا وعلى وفاطمه وحسن وحسين عليهم السّلام بعد از آنكه طعام خود را به مسكين ويتيم وأسير بخشيدند وخود روزه به روزه بردند وحق تعالى سورهء « هل اتى » را در شأن ايشان فرستاد ومائدهء بهشت از براي ايشان نازل ساخت ، وچون از آن طعام تناول نمودند ديگر احساس گرسنگى وتشنگى وتعب ومشقت نمىكردند ، وآن درختى بود كه ممتاز بود در ميان درختهاى بهشت زيرا كه ساير درختهاى بهشت هر نوع از آنها يك نوع از ميوه ومأكول بهشت داشت ، وآن درخت وهر چه از جنس آن بود گندم