عدل خود لباس عافيت بر تنتان كردم و با گفتار و كردار خويش معروف را ميان شما گستردم و با خوى خود نشان دادم كه اخلاق گزيده چيست . « 1 » امام در سخنان خود به طور مؤكّد اشاره به عمل به كتاب خدا و سنت رسول دارد . اين وفادارى امام به سنت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نكته مهمى در سياستهاى اصلاحى آن حضرت است . در اصل او تخطى از سنت را يكى از علائم آشكار انحراف بلكه منشأ انحرافات مىداند . زمانى كه در همان روزهاى نخست ، طلحه و زبير از عدم مشورت امام شكايت كردند حضرت فرمود : به خدا كه مرا به خلافت رغبتى نبود و به حكومت حاجتى نه ، ليكن شما مرا به آن واداشتيد و آن وظيفه را به عهده‌ام گذاشتيد . چون كار حكومت به من رسيد ، به كتاب خدا و آنچه براى ما مقرر نموده و ما را به حكم كردن بدان امر فرموده نگريستم و از آن پيروى كردم . و به سنتى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نهاده است و بر پى بىآن رفتم . نيازى نداشتم تا در اين باره از شما و جز شما نظر خواهم . « 2 » امام در درگيرى خود با عثمان درباره محرم شدن به عمره در ايام حج و يا محرم شدن به عمره و حج با هم ، دربارهء رعايت سنت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « ما كنت لأدع سنّة رسول الله صلى الله عليه و آله سلم لأحد من الناس » ، من به خاطر هيچ كس سنت آن حضرت را رها نمىكنم . « 3 » يك سال از سالهايى كه عثمان در منى نمازش را تمام مىخواند ، مريض شد . در آنجا از امام خواست تا به جاى او نماز بخواند . امام فرمود : اگر او نماز بخواند همچون پيامبر صلّى اللّه عليه و آله خواهد خواند . عثمان گفت : خير ، همانطور كه من نماز مىخوانم . امام درخواست او را رد كرد . « 4 » امام خود مىفرمود ، اگر من از ميان شما غايب شوم چه كسى هست كه به اين سيره در ميان شما عمل كند ؟ « 5 » مطرف بن عبد الله مىگويد : همراه عمران بن حصين ( كه از اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود ) پشت سر امام على عليه السّلام نماز مىخواندم . پس از پايان نماز ، عمران دست من را گرفت و گفت : لقد صلّى صلاة محمّد ، و لقد ذكّرنى صلاة محمد صلّى اللّه عليه و آله . او همانند نماز

--> ( 1 ) . همان ، خطبهء 87 ( 2 ) . همان ، خطبهء 205 ( 3 ) . تاريخ المدينة المنوره ، ج 3 ، ص 1044 - 1043 ( 4 ) . الامالى فى آثار الصحابة ، ص 50 ( 5 ) . المصنف ، عبد الرزاق ، ج 10 ، ص 124