جملهء رؤساى غلاة بود ، نوشتند : بلغنى أنك تزعم أنّ الزنا رجل و أنّ الخمر رجل و أنّ الصلاة رجل و أنّ الصيام رجل و أنّ الفواحش رجل و ليس هو كما تقول ، انا اصل الحق ، و فروع الحقّ طاعة الله ، و عدوّنا أصل الشرّ و فروعهم الفواحش . « 1 » شنيده‌ام كه گفته‌اى زنا ، خمر ، نماز ، روزه ، فواحش ، مردانى به اين نامها هستند . اين گونه نيست كه تو مىگويى ، ما اصل حق بوده و فروع حق طاعت خداست ، دشمنان ما اصل شر ، و فروع آنها همان فواحش و زشتيهاست . در روايت ديگرى امام فرمود : . . . على أبى الخطاب لعنة الله و الملائكة و الناس أجمعين فأشهد أنّه كافر فاسق مشرك ؛ « 2 » لعنت خدا و ملائكه و تمامى مردم بر ابو الخطاب باد . من شهادت مىدهم كه او كافر ، فاسق و مشرك است . در جاى ديگرى امام به غلاة فرمود : توبوا إلى الله فإنّكم فسّاق كفار مشركون ؛ « 3 » به درگاه بارى تعالى توبه كنيد شما فاسق ، كافر و مشرك هستيد . تكفير صريح امام نسبت به خوارج ، راه را بر هر گونه ادعاى دروغينى كه غلات داشتند و اظهار مىكردند كه امام صادق عليه السّلام تنها با تقيه با آنان رفتار مىكند ، مىبست . چنين برخوردى ، آن هم با اين صراحت ، سبب مىشد تا شيعيان مراودهء خويش را به كلّى با غلات قطع كنند . از جمله زمينه‌هايى كه سبب نشر افكار غاليان شد ، اين بود كه پيروان خود را به سوى رهايى از بند « عمل به فروعات فقهى » و احيانا « محرمات شرعى » دعوت مىكردند . آنها از قول امام صادق عليه السّلام نقل مىكردند كه : « هر كس امام را شناخت هر كارى كه بخواهد مىتواند انجام دهد » . امام در پاسخ به اين شبهه فرمود : إنّما قلت : إذا عرفت فاعمل ما شئت من قليل الخير و كثيره ، فإنه يقبل منك ؛ « 4 »

--> ( 1 ) . همان ، ص 219 ( 2 ) . همان ، ص 297 ( 3 ) . همان ، ص 297 ( 4 ) . الكافى ، ج 4 ، ص 464