مىكردند ، نشان دهندهء عظمت شخصيت علمى ايشان مىباشد . حسن بن على الوشاء مىگفت : در مسجد كوفه نهصد نفر را ديده كه حدّثنى جعفر بن محمد « 1 » مىگفتند . برخى منابع ، شمار كسانى را كه از آن حضرت تلمذ كرده و حديث شنيده‌اند ، حدود چهار هزار نفر ياد كرده‌اند . « 2 » سفيان ثورى - كه در منابع اهل سنت به زهد و علم شهرت دارد - همراه نصير بن كثير نزد امام صادق عليه السّلام زانوى ادب زده و از آن حضرت بهرهء علمى و اخلاقى برده است . « 3 » نصير با سفيان در موسم حج نزد امام آمد و گفت : مىخواهم به حج بروم . چيزى به من تعليم ده تا به وسيلهء آن نجات پيدا كنم . امام دعايى به آنها تعليم فرمود . « 4 » در موارد ديگرى نيز عاجزانه از امام مىخواست تا براى او حديثى نقل كند . در اين ميان كسانى نيز بودند كه با نقل احاديث كاذبى از امام صادق عليه السّلام ، قصد تضعيف آن حضرت را داشتند . شريك در اين باره مىگويد : جعفر بن محمد مردى صالح و باتقوا است اما افراد جاهلى نزد او رفت و آمد دارند كه در بيرون ، احاديث جعلى از وى نقل مىكنند ، آنها به منظور اندوختن مال و اخاذى از مردم ، هر منكرى را بر آن حضرت نسبت مىدهند ؛ از آن جمله بيان بن سمعان يكى از غلات معروف است كه ادعا دارد شناخت امام ، از نماز و روزه و كليهء واجبات و فرائض شرعى كفايت مىكند . شريك در پايان سخنانش مىگويد : ساحت جعفر از كليهء اين اكاذيب پاك و مبرّا است ، ولى وقتى مردم آنها را مىشنوند ، موقعيت امام در نظر آنها ضعيف مىشود . « 5 » از اين موارد كه بگذريم ، امام در عصر خود ، به ويژه در نگاه دانشمندان جامعه ، از عظمت فراوانى برخوردار است . ابو زهره در اين زمينه مىنويسد : ما أجمع علماء الاسلام على اختلاف طوائفهم فى أمركما أجمعوا على فضل الإمام

--> ( 1 ) . الامام الصادق ، ص 129 ؛ و نك : الامام الصادق و المذاهب الاربعه ، ج 1 ، ص 67 ( 2 ) . كشف الغمه ، ج 2 ، ص 166 ( 3 ) . العقد الفريد ، ج 3 ، ص 175 ؛ تذكرة الحفاظ ، ج 1 ، ص 167 ؛ الاتحاف بحب الاشراف ، ص 147 ؛ كشف الغمه ، ج 2 ، ص 157 ( 4 ) . السهمى تاريخ جرجان ، ص 554 ؛ المزى ، تهذيب الكمال ، ج 5 ، ص 92 ؛ ابن عساكر به نقل از طبرى ، ج 15 طبع لين . ص . Lxxxiv ( 5 ) . رجال كشى ، صص 325 - 324