الله و وعظه و خوّفه كان له مثل اجر الثقلين من الجنّ و الانس و مثل اجورهم . « 1 » كسى كه نزد سلطان ظالم رود و او را دعوت به تقواى الهى و موعظه كند و از قيامت بترساند ، براى او همچون پاداش جن و انس خواهد بود . تقيّه يكى از اصولىترين سپرهايى است كه شيعه در پناه آن خود را در دورانهاى سياه استبداد اموى و عباسى نگاهداشت ، چنان كه امام باقر عليه السّلام از پدر بزرگوارش نقل كردند كه فرمود : انّ التقية من دينى و دين آبائى و لا دين لمن لا تقية له . « 2 » تقيه دين من و دين پدران من است ، كسى كه تقيه ندارد دين ندارد . در مورد ادعاى امامت در خاندان اهل بيت ، ادله و شواهد تاريخى زيادى به طور وضوح دلالت بر آن دارد و اين مسأله براى اغلب مردم روشن بوده و همه مىدانستند كه امامان شيعه امامت را حق منحصر به فرد خود مىدانند . امام باقر عليه السّلام و ساير امامان بر بطلان كار خلفاى حاكم و عدم مشروعيت آنها تأكيد داشتند و لزوم برقرارى امامت راستين در جامعهء اسلامى را براى مردم مطرح مىفرمودند : و كذلك يا محمد ( بن مسلم ! ) من أصبح من هذه الامّة لا إمام له من اللّه عزّ و جلّ ظاهر عادل أصبح ضالا تائها و ان مات على هذه الحالة مات ميتة كفر و نفاق و اعلم يا محمد ! إنّ أئمّة الجور و اتّباعهم لمعزولون عن دين الله ، قد ضلّوا و أضلّوا فأعمالهم التى يعملونها كرماد اشتدّت به الريح فى يوم عاصف لا يقدرون ممّا كسبوا على شىء ذلك هو الضّلال البعيد . « 3 » همچنين اى محمد ( بن مسلم ) هر كس از اين امت ، بدون امامى آشكار و عادل و منصوب از جانب خدا ، به سر برد ، گمراه شده و به حيرت مىافتد و اگر در اين حال بميرد در حال كفر و نفاق مرده است . اى محمد سردمداران جور و ستم و پيروانشان از دين خدا منحرف شده و خود به ضلالت افتاده و ديگران را به راه ضلالت مىكشانند و كارهايى كه انجام مىدهند به خاكسترى مىماند كه در روز طوفانى بادى شديد بر آن وزيده باشد و از آنچه انجام داده‌اند چيزى دستگيرشان نمىشود و اين جز گمراهى دور كنندهء از حق چيز ديگرى نيست .

--> ( 1 ) . الاختصاص ، ص 261 ( 2 ) . دعائم الاسلام ، ج 1 ، ص 95 ( 3 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 184 - 183