نزد امام آمد و توبه كرد و به دفاع از او ايستاد و پس از كشتن دو نفر به شهادت رسيد . « 1 » يزيد بن ابى زياد نيز از كسانى بود كه در همان لحظه به سمت امام آمد و در كنارش به شهادت رسيد . « 2 » سيرهء امام على عليه السّلام اين بود كه جنگ را آغاز نمىكرد . امام نيز در كربلا جنگ را آغاز نكرد ، بلكه عمر بن سعد بود كه اولين تير را در كمان خويش نهاد و به سوى لشكر امام پرتاب كرد . او پس از اين اقدام خود گفت : نزد ابن زياد شهادت دهند كه او اولين تير را رها كرده است . « 3 » در آغاز ، درگيرى افراد سپاه امام ، تك تك روانهء نبرد شدند . مدتى كه گذشت ، تعداد كشته‌هاى دشمن زيادتر از شهدا بود . لذا عمرو بن حجاج با اشاره به اين كه شما داريد با قهرمانان عرب مىجنگيد ، گفت : اگر آنها را تير باران نكنيد به دست آنها كشته خواهيد شد . « 4 » پس از آن با تير باران شديدى كه انجام شد و در طى چند درگيرى ، ابتدا اصحاب و بعد به ترتيب افراد خانوادهء امام به شهادت رسيدند . ابن سعد در طبقات و ديگران ، جزئيات اين حملات را ثبت كرده‌اند . واقعهء كربلا با شهادت امام و بيش از هفتاد تن از يارانش و نيز كشته شدن نزديك به هشتاد و هشت نفر از سپاه دشمن خاتمه يافت . « 5 » آگاهى از شهادت در كربلا از مسائلى كه در بعد تاريخى حماسهء عقيدتى كربلا سهم بسزايى دارد ، مسألهء « غيب » است . امرى كه موجب شد تا در بررسى اين واقعهء تاريخى اختلافاتى پيش آمده و بيشتر به صورت مقابلهء يك امر كلامى با يك مسألهء تاريخى عنوان شود . در اين زمينه

--> ( 1 ) . همان ، ج 4 ، صص 65 - 64 ( 2 ) . همان ، ج 4 ، ص 73 ( 3 ) . تاريخ الطبرى ، ج 4 ، ص 326 ؛ الفتوح ، ج 5 ، ص 183 ( 4 ) . تاريخ الطبرى ، ج 4 ، ص 331 ؛ الكامل ، ج 4 ، ص 67 ( 5 ) . ترجمة الامام الحسين عليه السّلام ، ابن سعد ، ص 184 ؛ و نك : مروج الذهب ، ج 3 ، ص 63 نقل درست تاريخى همين بوده و مطابق اوضاع و احوال جارى در آن زمان و نحوه برخورد دو طرف مىباشد .