منطقه ، شيعيان خالص آن حضرت به شهادت مىرسيده‌اند . فهرستى از اين غارات را ابو اسحاق ثقفى شيعى ( م 283 ) در كتابى كه در قرن سوم ، با همين نام تأليف كرده ، و خوشبختانه بر جاى مانده ، آورده است . شهادت امير مؤمنان عليه السّلام زمانى كه امام آماده مىشد تا به سوى صفين حركت كرده و جنگ جديدى را با معاويه آغاز كند ، صبحگاه نوزدهم ماه مبارك رمضان سال 40 هجرى توسط شقىترين انسانها ، عبد الرحمن بن ملجم مرادى مجروح شده و سه روز بعد در 21 رمضان به شهادت رسيد . بنا به نقل ابن سعد ، سه نفر از خوارج با نامهاى عبد الرحمن بن ملجم ، برك بن عبد الله تميمى و عمرو بن بكير تميمى ، در مكه با يكديگر قرار گذاشتند تا امام على عليه السّلام معاويه و عمرو بن عاص را بكشند . عبد الرحمن به كوفه آمده و با دوستان خارجى خود ديد و بازديد مىكرد . يك بار به ديدار گروهى از طايفهء « تيم الرباب » رفت . در آنجا زنى را با نام « قطام بنت شجنة بن عدى » ديد كه پدر و برادرش در نهروان كشته شده بود . ابن ملجم او را خواستگارى كرد . زن مهر خويش را سه هزار ( دينار ! ) و قتل امام على عليه السّلام قرار داد . ابن ملجم گفت كه از قضا براى همين به كوفه آمده است . « 1 » او چندى شمشير خويش را به زهر آلوده كرده و با همان ، ضربتى بر سر امام زد كه به دليل عميق بودن زخم و سمى شمشير بودن ، امام را به شهادت رساند . گفته شده كه ابن ملجم آن شب را در خانهء اشعث بن قيس بوده است . « 2 » روايات متعددى حكايت از آن دارد كه امام در مدخل ورودى مسجد ( در درون مسجد ) مورد حملهء ابن ملجم واقع شده است . « 3 » در نقلهاى ديگرى آمده است كه امام در حال بيدار كردن مردم براى نماز بود كه مورد حمله قرار گرفت . « 4 » منابع موجود تاريخى بيشتر اشاره به نقل نخست كرده‌اند . در برابر روايات ديگرى وجود

--> ( 1 ) . طبقات الكبرى ، ج 3 ، صص 38 - 35 ( 2 ) . مقتل الامام امير المؤمنين ، ص 36 ، ش 13 ( 3 ) . همان ، ص 29 ، ش 4 ، ص 35 ؛ ش 12 ( 4 ) . همان ، ص 28 ، 33 ، ش 11