آن است ، شبى كه از هزار ماه بهتر است . « در آن شب هر كار ، محكم و برقرار مىشود » « 1 » ، و آن اول سال قمرى است ، و رمضان ماهى است كه در آن تقديرات و مسائلى كه در آن سال از نيكى و بدى ، خير و شر ، نفع و ضرر ، سود و زيان ، و زندگى و مرگ و بهرهء روزى هر فرد تعيين مىگردد و به همين جهت است كه آن شب را « قدر » مىگويند . » و به اين دليل خداى متعال روزه را در اين ماه مبارك واجب كرده و آن را بر بقيهء ماهها برترى داده است . ( 1 ) روزه به ماه رمضان منحصر شده است امام رضا عليه السلام فرمود : « اگر كسى بپرسد : « چرا به روزهء ماه رمضان مأمورند و بس ، نه كمتر و نه بيشتر ؟ » ، گفته مىشود : براى اينكه اين مقدار ، حدّى است كه از عهدهء انجام آن ، هم ضعيف برمىآيد و هم قوى ، و جز اين نيست كه خداوند فرايض و واجبات را به اندازه‌اى كه در امكان غالب افراد باشد تعيين فرموده ، آنگاه ناتوانان را آزادى داده ، بدين معنى كه اگر خواستند با اينكه سخت است آن را انجام دهند مانعى نباشد ، و نيز توانايان را ترغيب و تحريص كرده كه اگر خواستند ، غير ماه رمضان را هم با گرفتن روزه تقرّب جويند ، و چنان كه به كمتر از اين صلاحشان بود ، خداوند كمتر مىفرمود و اگر محتاج به بيشتر از اين بودند ، به زياده از اين امر مىفرمود . » حكمت خداى متعال و تدبير آن براى اشياء اقتضا مىكرد كه مصلحت بندگان روزهء سى روز باشد ، و اگر مصلحت كمتر از آن بود كمتر مىشد ،

--> ( 1 ) دخان / 4 .