اين نيست كه مؤذّن را مؤذّن گفته‌اند براى آنكه اعلام نماز و برپايى آن را به گوش همه مىرساند . » « 1 » امام عليه السلام از حكمت در تشريع اذان صحبت مىكند و اينكه اذان : الف . يادآورى به شخص فراموشكار و آگهى به فرد غافل است كه به اداء اين فريضه قيام كند . ب . معرفى وقت نماز است براى آماده شدن مسلمانان جهت انجام نماز جماعت و فرادى . ج . دعوت است براى عبادت خالق بزرگ و اقرار به وحدانيّت او . ( 1 ) قسمتهاى اذان امام در اذان و دلايل آن صحبت كرده است به شرح زير : ( 2 ) الف . تكبير آغازين : او عليه السلام فرمود : « اگر كسى بپرسد كه چرا در اذان آغاز به تكبير و گفتن « اللّه اكبر » مىكنند پيش از آنكه كلمهء توحيد و « لا إله الّا اللّه » بگويند ، پاسخ آن است كه خداوند خواسته است ابتدا به ذكر او شود ، و در تكبير « اللّه » در آغاز است ولى در « لا إله الّا اللّه » نام « اللّه » در آخر است ، پس ابتدا به نام خود كه « اللّه » است فرمود تا حرف اول و آخر اذان « اللّه » باشد . » « 2 » امام عليه السلام به حكمت در آغاز اذان به « اللّه اكبر » اشاره كرده بدون اينكه به « لا إله الّا اللّه » باشد ، و آن براى شروع اذان و آغاز آن به نام خداى

--> ( 1 ) همان مأخذ ، ص 105 . ( 2 ) همان مأخذ .