آسايش است و ليكن آسايش در دنيا وجود ندارد و اين هم به خاطر غمها و گرفتاريهاى زيادى كه در دنيا وجود دارد آسايش در بهشت آفريده شده آن بهشتى كه خداوند آن را براى بندگان پرهيزگارش مهيّا ساخته است بنابراين شايسته است كه تلاش و كوشش انسان براى بهشت باشد ؛ نه براى دنيا . ( 1 ) 4 - شخصى از امام زين العابدين عليه السّلام پرسيد : يا بن رسول اللّه ! چگونه صبح كرديد ؟ امام عليه السّلام فرمود : « أصبحت مطلوبا بثمان : اللّه يطالبني بالفرائض ، و النبي يطالبني بالسنة ، و العيال بالقوت ، و النفس بالشهوة ، و الشيطان باتباعه ، و الحافظان بصدق في العمل ، و ملك الموت بالروح ، و القبر بالجسد ، فأنا بين هذه الخصال مطلوب . » « 1 » « صبح كردم در حالى كه مورد مطالبهء هشت كس بودم : خداى متعال از من واجبات را مىخواهد و پيامبر از من اجراى سنّتش را مىطلبد و اعضاى خانواده از من خوراك روزانه مىخواهند و هواى نفس مطالبه شهوت دارد و شيطان پيروى از خود را و دو فرشتهء نگهبان اخلاص در عمل را و ملك الموت روح مرا و قبر پيكر مرا مىطلبند و من در ميان اين خصلتهاى مطلوب به سر مىبرم ! » امام عليه السّلام به ابعاد مختلف زندگانى دنيا نگريسته و آن را محدود در اين هشت چيز ديده است از اين رو بر پارسايى در دنيا و دل‌خوش نشدن به هيچ چيز از زيب و زيور و عوامل دلخوشى آن تصميم گرفته است . ( 2 ) 5 - مردى فريفتهء دنيا به خدمت امام سجاد عليه السّلام رسيد و از حال خود بر آن حضرت شكوه كرد ، امام عليه السّلام ضمن رد سخن او ، فرمود : « مسكين ابن آدم ، له في كل يوم ثلاث مصائب ، لا يعتبر بواحدة

--> ( 1 ) امالى ابن الشّيخ : ص 410 .