و ثروت بود كه در ركاب علقمة بن وائل حضرمى پا برهنه حركت مىكرد . « 1 » و زنى با پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - دربارهء ازدواج با معاويه مشورت كرد ، پيامبر او را برحذر داشت و فرمود : معاويه بينواست ! به هر حال ، نفوس بنى اميه عموما از كينه و دشمنى با اسلام آميخته بود به دليل آن كه اسلام ايشان را خوار ساخت ، و بر بزرگى و قدرت‌نمايى ايشان خاتمه داد و آنان همواره مترصّد فرصت و در پى فتنه و آشوب بودند و در دل شب تا روز روشن در برابر اسلام ، مكر و توطئه مىكردند و در حديث شريف آمده است : « اگر از بنى اميه جز پيرزنى فرتوت نمانده باشد ، همو در دين خدا انحراف به وجود خواهد آورد . » « 2 » ( 1 ) خصوصيّات روحى معاويه اما صفات و خصوصيات روانى معاويه به شرح زير بود : ( 2 ) سنگدلى قلب معاويه رأفت و رحمت نمىشناخت بلكه سخت و آلوده به تمام جنايات بود ، معاويه كسى بود كه تهديدگران جهنّمى خود و در رأس همه ، بسر بن ابى ارطاة را بر مردم مسلمان مسلّط كرد و به او دستور داد تا هر كسى را كه پيرو دين امير المؤمنين عليه السّلام يعنى دين خدا بود ، به قتل برساند و نيز اين ستمگر فرومايه ، قتل و اعدام را گسترش داد و در بزهكارى خود تا آنجا پيش رفت كه به كشتار زنان و كودكان پرداخت ؛ از جمله دو كودك عبيد اللّه بن عباس را كه در سرسبزى و جمال چون دو قرص ماه بودند به قتل رساند ؛ يكى از بانوان دربارهء او فرموده است : سلطه‌گرى كه براى پادشاه تبهكارش كارى جز كشتن زنان و كودكان انجام نمىدهد !

--> ( 1 - 2 ) المحاسن و المساوى بيهقى : 1 / 29 .